Këtu kemi renditur 20 lojtarët më vendimtarë të planetit. Nga dragonjtë e vjetër si Ronaldo dhe Sheva, spektakolarët Ronaldinjo dhe Henri, deri te talentet si Kristiano Ronaldo dhe Mesi.

Kush është lojtari më i mirë i planetit? Nëse alienët do të zbrisnin nga Marsi dhe të na pyesnin se kush është më i forti në këtë sport fantastik e të pashoq me topin që është futbolli, si do të përgjigjeshim? Në të kaluarën e afërt ka pasur mbretër të padiskutueshëm. Ishte epoka e Platinisë. Edhe epoka e Maradonës. Edhe ajo e Van Bastenit. Pastaj erdhi radha e Ronaldos. Pak më vonë ajo e Zidanit. Të gjithë lojtarë absolutë që mbeten në histori. Tani nuk ka një dominues absolut në skenën botërore. Megjithatë, në imagjinatën kolektive është ndoshta një emër që pak më tepër se të gjithë mishëron spektaklin e futbollit: Ronaldinjo. Por të jesh më zbavitësi, do të thotë të jesh më i zoti? Pastaj, më e rëndësishme është të jesh më i zoti në planin e aftësive individuale apo më e rëndësishme është të jesh vendimtar? Dhe ndoshta fitues, sepse përtej njohjeve individuale në sportin në skuadër, vlen më tepër të fitosh, të ngresh kupa dhe të koleksionosh kampionate dhe trofe ndërkombëtarë. Po ju, kë do të blinit po të donit një dinasti futbollistike triumfuese?

DRAGONJTË E VJETËR - Në futbollin modern vlen të fitosh shpejt. Për të mbajtur vendin e punës, në fakt. Si trajner. Si drejtues. Në disa raste edhe si padron, nëse nuk do që të ironizohesh nga tifozët rivalë dhe të përçmohesh nga tifozët e tu. Në këto raste, lojtarët e sprovuar mund të jetë zgjedhja më e saktë. Kemi Ronaldon. Nuk është më "Fenomeni" i dikurshëmn, por edhe pse 30 vjeç, di ta fusë golin në mënyrë konstante. Milani ka vënë bast për të. Të shohim nëse investimi do të shpërblehet. Kemi Shevçenkon. Dihet që me Çelsin ka probleme ambientimi. Dhe të qenit "i përkëdheluri" i Abramoviçit, nuk e ka ndihmuar aspak në një skuadër plot me kapterë të parë. Por golat e shënuar me Milanin në shumë vite, flasin qartë. Po ashtu edhe rezultatet me Ukrainën modeste në botërorin e fundit. Ai qëndron në elitë. Te Çelsi luan edhe Balak, 29 vjeç, kapiten dhe yll i Gjermanisë. Në atdhe ka fituar gjithçka, me kombëtaren ka fituar një vend të dytë dhe të tretë në botëror. Me "Blutë" nuk vezullon, por ngelet një mesfushor cilësor, me lexim perfekt të lojës dhe me fizik të fortë dhe të padorëzueshëm. Një tjetër regjisor trekuartist që teknikën e ka dhunti, është Deko i Barcelonës. Ditëlindja '77, në kulmin e pjekurisë sportive, dhuron gjeometri dhe ndonjë gol "blaugranave", si dhe vendin e katërt Portugalisë në Gjermani 2006. Mes mesfushorëve që nuk të lënë kurrë të marrësh frymë, është Lampard. Shpirti i Çelsit (i mbushur me kampionë, por jo me trofe), mesfushor në tërë fushën, me një gjuajtje bombë që e bëjnë sulmues të fshehtë. Shtylla kurrizore e Anglisë. Për momentin, krenaria e Afrikës është 29-vjeçari Drogba, sulmues i Çelsit, që në kontinentin e vet preferohet më tepër se Esien apo Eto, i sapokthyer nga një dëmtim i gjatë. Pyka e Bregut të Fildishtë është mishërimi njerëzor i fuqisë. Aftësi atletike, gola dhe mençuri; një nga sulmuesit më të frikshëm të panoramës ndërkombëtare. Në Angli luan edhe një prej sulmuesve më të fortë të planetit, Tierri Henri. 30 vjeç në gusht, xhevahiri i Arsenalit ka tërhequr pas vetes një skuadër të mbushur me të rinj deri në finale të Ligës së Kampioneve, të humbur ndaj Barcelonës. Henri, kampion bote me Francën, ishte terminali ofensiv i gjelave në botërorin e fundit, të humbur me penallti kundër Italisë. Elegancë dhe lëvizjet prej gepardi janë karakteristikat e veçanta të ish-juventinit.

HERONJTË E RINJ - Fantastikë për të sotmen, të jashtëzakonshëm për të ardhmen. E nisim nga Ronaldinjo. Simboli i "Selesaos" braziliane ka fituar gjithçka që 26 vjeç: titullin botëror me kombëtaren, Ligën e Kampioneve me Barçën dhe Ligën spanjolle. Ai ndërthur si askush tjetër ekuacionin top-zbavitje. Me buzëqeshje të veçantë, por me lojë që për fantazi do të krahasohej edhe me Zhyl Vernin. Ngre peshë stadiumet me driblime dhe pasime hipnotizuese: një artist i topit. Më pak superlativ, por solid si shkëmb, s'ka si të mos përmendet edhe Xherrard, bashkëmoshatar i brazilianit, kapiteni dhe fytyra e Liverpulit. Kampion Europe në finalen e Stambollit kundër Milanit në kullën e komandës së një skuadre të mirë, por jo të jashtëzakonshme. I aftë të luajë në të gjitha pozicionet e mesfushës: i shkathët, ideator dhe dinamit me të djathtën. Mes të rinjve premtues është Mesi, më i riu nga të gjithë, datëlindja '87, sipas disave, Maradona i ardhshëm. Sulmues vrasës, driblues i shpejtë, me lëvizje balerini dhe pozicional. Te Barcelona eklipsohet pjesërisht (për momentin) nga ylli Ronaldinjo. Por e ardhmja është e tij. Pastaj kemi edhe portugezin Kristiano Ronaldo. Racë e pastër, padyshim drejt zhdukjes në futbollin modern. Shënjestron kundërshtarin dhe arratiset drejt portës. Di të shënojë kur duhet, jo më kot është shënuesi më i mirë në Premier Ligë. Të befason me shpejtësinë e rrufeshme, me ritmin e këmbëve dhe me fizikun elegant që shoqëron teknikën e lindur. I pakapshëm nga radarët, por midis kampionëve që po konfirmohen nuk mund të mungojë spanjolli Fernando Torrez. Qendërsulmues efikas, me kapacitet të shkëlqyer teknik. Është simboli i një klubi "modest" si Atletiko Madrid, ekuivalenti i skuadrës për holandezin Van Nistëlroi, stacioni i fundit ofensiv i fqinjëve të Realit. S'duhet harruar Runi, e tashmja dhe e ardhmja e "Djajve të kuq". Kompakt, i fuqishëm, i aftë të luajë si pykë e parë dhe e dytë, është e vetmja siguri në paravijë për Anglinë. Përfaqësues të talenteve gjejmë edhe në kmapionatin italian. Spikat dyshja e sulmit interist, Ibrahimoviç-Adriano. Suedezi i krahasuar me Van Bastenin për mënyrën e veçantë si kombinon shtatlartësinë me shkathtësinë, po përjeton një periudhë magjike. Klasin e ka të lindur, temperamenti i mjafton dhe i tepron, dhe tani po gjen vazhdimësi në zonën gol që dikur i mungonte. Me potencial të pakufishëm. Adriano duket se është kthyer në rolin e "Perandorit". I pajisur me fuqi fizike dhe të majtë tritoli, po rifiton besimin. Kur është në maksimumin e gjendjes fizike, mund ta dominojë i vetëm ndeshjen. Dunga i konfirmoi besimin duke e kthyer te Brazili. Meqë ra fjala te Brazili, s'mund të mungojë në këtë galeri Kaka, protagonisti i Milanit. Zotëron vizion loje, të djathtë të kalibruar, vrapim felini dhe finalizim elegant.

KAMPIONËT E BOTËS - Janë edhe ata, kampionët e botës nën qiellin berlinez. Fillojmë nga Bufon. Portieri më i mirë në panoramën ndërkombëtare. I fortë mes shtyllave, në dalje, me personalitet motivues dhe i aftë të ekzaltohet në ndeshjet më të rëndësishme. Qëndroi te Juventusi, pavarësisht rënies në Serinë B. Po në këtë repart gjejmë Kanavaron. Fituesi në fuqi i "Topit të artë", ka gjetur shtëpinë te Reali i Madridit. Mbrojtës shpërthyes që e ka art ndërhyrjen me një kohë përparësi. Moderni i mbrojtësve të dikurshëm, me taktikë manuali që e bëjnë interpretuesin ideal të lojës moderne në zonë. Kalojmë te kapitulli mesfushë. Pirlo është regjisori më i besueshëm në Europë. Ish-fantazisti, i pajisur me këmbë magjike, gjeometri euklidi, me kokën gjithmonë lart dhe me pasime të telekomanduara. I frikshëm nga goditjet e lira. Sulmuesi më i mirë i italisë është Toti. Teknikë dhe fantazi, driblim që e trullos kundërshtarin, fizik sulmuesi dhe mund të luajë në të gjitha rolet ofensive. Po përjeton rilindjen në manovrën me një sulmues të Spaletit te Roma, skuadra e vendlindjes, tek e cila është simbol dhe kapiten. Është shënuesi më i mirë (në aktivitet) italian në Serinë A, duke kryesuar edhe tabelën e shënuesve në këtë kampionat.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------