Me gjak jam shqiptare; me nënshtetësi, indiane. Për sa i përket besimit, jam murgeshë katolike. Sipas thirrjes, i përkas botës. Por zemra ime i përket plotësisht Zemrës së Krishtit”. Nënë Terezës, me shtat imcak, por me besim shkëmbor, të patundur, iu besua misioni të kumtonte dashurinë e etur të Jezusit për njerëzimin, veçanërisht për më të varfërit ndër të varfër. “Hyji vijon ta dojë botën dhe na dërgon ty e mua për t’u shprehur të varfërve dashurinë dhe mëshirën e Tij”. Në shpirtin e saj, përplot me dritën e Krishtit e me dashuri të zjarrtë për Të, kishte një dëshirë të vetme: “Të shuante etjen e dashurisë së Tij për shpirtrat njerëzore”. Kjo lajmëtare e ndritur e dashurisë së Zotit, lindi më 26 gusht 1910, në Shkup, qytet i vendosur në udhëkryq të historisë së Ballkanit. Më e vogla e pesë fëmijëve të Nikollë dhe Drane Bojaxhiut, u pagëzua me emrin Gonxhe Anjeze, mori Kungimin e parë në moshën pesë vjeç e gjysmë e u krezmua në nëntor të vitit 1916.

Që ditën e Kungimit të parë, ndjeu në zemër një dashuri të thellë për shpirtrat njerëzore. Me vdekjen e papritur të babait, në sa Anjezja nuk i kishte mbushur ende 8 vjetët, për familjen filluan vështirësitë ekonomike. Dranja (nëna e Nënë Terezës), grua burrneshë, i rriti fëmijët plot dashuri, duke ndikuar shumë në karakterin dhe rrugën e jetës që do të zgjidhte e bija.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Më pas formimi fetar i Gonxhes u thellua në famullinë e Zemrës së Krishtit, nën drejtimin e jezuitëve, në sa merrte pjesë gjallërisht ndër të gjitha veprimtaritë.

Kur vendosi të bëhet misionare e Krishtit

Në moshën 18-vjeçare, e shtyrë nga dëshira për t’u bërë misionare, në shtator të vitit 1928, Gonxhja i tha lamtumirë shtëpisë atërore, për të hyrë në Institutin e së Lumes Zojë, që njihej ndryshe me emrin “Motrat e Loretos”, në Irlandë. Atje mori emrin motër Mari Tereza, për nder të Shën Terezës së Krishtit Fëmijë. Në dhjetor u nis për në Indi. Në Kalkutë arriti më 6 janar të vitit 1929. Pasi bëri kushtet e përkohshme, në maj të vitit 1931, Motër Tereza u dërgua në bashkësinë e Loretos, në Entali, ku dha mësim në shkollën St.Mary për vajza. Më 24 maj të 1937-ës, motër Tereza paraqiti kushtet e përjetshme, duke u bërë, siç tha ajo vetë: “Vashë e Jezusit” për “amshim”. Që nga ajo ditë e tutje u quajt Nënë Tereza. Vazhdoi të jepte mësim në St. Mary dhe më 1944 u emërua drejtoreshë e shkollës. Grua që ia kishte kushtuar jetën lutjes, që i donte fort motrat dhe nxënëset e saj, Nënë Tereza jetoi e lumtur në Loreto për njëzet vjet me radhë. E njohur për zemërgjerësi, bujari, guxim, aftësi të posaçme në kryerjen e punëve më të rënda dhe për talent të natyrshëm organizativ, ajo e jetoi përkushtimin e saj ndaj Jezusit, ndërmjet motrave, me besnikëri dhe gëzim.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Kur Nënë Tereza “takoi” Krishtin

Më 10 dhjetor të 1946-ës, gjatë udhëtimit me tren nga Kalkuta në Darjeeling, për ushtrimet shpirtërore vjetore, Nënë Tereza ndjeu “frymëzimin” e ri, “thirrjen brenda thirrjes”. Atë ditë, si e qysh ajo nuk e tregoi kurrë, etja e Krishtit për dashuri e për shpirtra njerëzore e pushtoi zemrën e saj dhe dëshira e flaktë për ta shuar etjen e Zotit u bë qëllimi kryesor i jetës. Në javët dhe muajt e mëpasëm, ajo nisi të dëgjonte një zë që i fliste shpirtit të saj e të shihte vegime. Krishti i zbulonte kështu dëshirën e zemrës së Tij ndaj “njerëzve, që duke u flijuar për dashurinë”, “do të rrezatonin dashurinë e tij ndër shpirtra”. “Eja, të jesh drita ime”- iu lut - “nuk mund të shkoj vetëm”. E i tregoi sa vuante, duke parë mospërfilljen ndaj të varfërve, sa i dhembte, kur mendonte se ata nuk e njihnin e sa dashuri të zjarrtë kishte për ta. Jezusi i kërkoi Nënë Terezës të themelonte një bashkësi rregulltare, Misionaret e Bamirësisë, që do t’i kushtoheshin shërbimit ndaj më të varfërve ndërmjet të varfërve. Kaluan rreth dy vjet arsyetimesh e verifikimesh, para se Nënë Tereza të merrte lejen për fillimin e misionit të saj të ri. Më 17 gusht të 1948-ës, veshi për herë të parë sarin e bardhë me anët blu dhe la pas shpine kangjellat e kuvendit të Loretos, të cilin e donte aq shumë, për të hyrë në botën e të varfërve.

Pas një kursi të shkurtër pranë Motrave Mjeke Misionare në Patna, Nënë Tereza u kthye rishtas në Kalkutë, ku gjeti një strehë të përkohshme pranë Motrave të Vogla të të Varfërve. Më 21 dhjetor shkeli për herë të parë në lagjet e të varfërve: vizitoi familje, u lau plagët disa fëmijëve, u kujdes për një plak që dergjej në rrugë të madhe dhe për një grua që po vdiste nga uria e nga tuberkulozi. E niste ditën me Jezusin në Eukaristi; pastaj, me rruzaren në duar, dilte për t’i gjetur dhe për t’u shërbyer atyre që janë: “të braktisur, të padashur, të papërkujdesur”. Disa muaj më vonë, me të u bashkuan, njëra pas tjetrës, disa nga ish-nxënëset e saj.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Misionarja shqiptare themelon Kryedioqezën e Kalkutës dhe misionet në Venezuelë, Kubë e Shqipëri

Më 7 tetor të vitit 1950, Kryedioqeza e Kalkutës njihte zyrtarisht Kongregatën e re të Misionareve të Bamirësisë. Në muajt e parë të vitit 1960, Nënë Tereza filloi t’i dërgonte motrat e saj në të katër anët e Indisë. E Drejta Papnore, lëshuar Kongregatës nga Papa Pali VI në shkurt të 1965-ës, i dha zemër të hapte një shtëpi misionare në Venezuelë. Menjëherë pas saj u themeluan shtëpi të tjera në Romë e në Tanzani dhe, pak më vonë, në të gjitha kontinentet. Duke filluar nga viti 1980, deri më 1990, Nënë Tereza hapi shtëpi misioni pothuajse në të gjitha vendet komuniste, duke përfshirë ish-Bashkimin Sovjetik, Shqipërinë dhe Kubën.

Për t’iu përgjigjur sa më mirë si nevojave fizike, ashtu dhe atyre shpirtërore të të varfërve, Nënë Tereza më 1963 themeloi Vëllezërit Misionarë të Bamirësisë; më 1976, degën kundruese të motrave; më 1979, Vëllezërit kundrues dhe më 1984, Etërit Misionarë të Bamirësisë. Gjithsesi, frymëzimi i saj nuk u kufizua vetëm në njerëzit e thirrur për jetë rregulltare. Organizoi Bashkëpunëtorët e Nënë Terezës dhe Bashkëpunëtorët e Sëmurë dhe të Munduar, njerëz të feve e të kombësive të ndryshme, me të cilët u bë një në lutje, thjeshtësi, flijim dhe në apostullimin e saj që shprehej me vepra të përvuajtura bamirësie. Kjo frymë e shtyu të themelonte më pas Misionarët Shekullarë të Bamirësisë. Duke iu përgjigjur kërkesës së shumë meshtarëve, më 1991 Nënë Tereza themeloi edhe Lëvizjen e Korpit të Krishtit për Meshtarë, si “rrugë e vogël që i çon në shenjtërim” ata, të cilët ishin një mendje me karizmën dhe me shpirtin e saj
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Çmimet për veprën e saj bamirëse

Gjatë këtyre viteve, ndërsa misioni i saj përhapej me të shpejtë, bota filloi t’ia ngulte sytë Nënë Terezës dhe veprës që ajo kishte nisur. Meritoi shumë çmime për veprën e saj, duke filluar nga Çmimi indian Padmashri, në vitin 1962, për të vijuar me Çmimin e rëndësishëm Nobel për Paqen, më 1979, ndërsa mjetet e komunikimit filluan t’i ndiqnin veprimtaritë e saj me interes gjithnjë e më të madh. Si çmimet, ashtu edhe gjithçka që e vinte në qendër të vëmendjes, i pranoi “për lavdinë e Zotit e në emër të të varfërve”.

Gjithë jeta dhe vepra e Nënë Terezës është dëshmi e gëzimit që buron nga dashuria, e madhështisë dhe e dinjitetit të çdo njeriu, e vlerës së gjërave të vogla të bëra me besnikëri e me dashuri, e sidomos, e vlerës së pakrahasueshme të miqësisë me Zotin. Por duhet theksuar edhe një virtyt tjetër heroik i kësaj gruaje të madhe, i cili u bë i njohur vetëm pas vdekjes së saj. E fshehur nga sytë e të gjithëve, e fshehur deri nga ata që i qëndruan më pranë, jeta e saj e brendshme u vu në provë: pati përshtypjen e dhembshme e të vazhdueshme se ishte ndarë nga Zoti, madje se ai e kishte braktisur, ndërsa në shpirt i rritej gjithnjë e më tepër dëshira për ta pasur pranë. Atë që po provonte e quajti “errësirë”. “Nata e dhembshme” e shpirtit të saj, e cila nisi në kohën kur sapo kishte filluar apostullimin mes të varfërve e që vijoi gjatë gjithë jetës, e çoi Nënë Terezën në një bashkim edhe më të thellë me Zotin. Përmes errësirës, mori pjesë mistikisht në etjen e Krishtit, në dëshirën e tij të dhembshme e të zjarrtë për dashuri, duke u njësuar me mjerimin e të varfërve.

Gjatë viteve të fundit të jetës, pa marrë parasysh problemet e shumta e serioze shëndetësore, Nënë Tereza vijoi t’i printe Kongregatës së saj dhe t’u përgjigjej nevojave të të varfërve e të Kishës.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Çështjes së Nënë Terezës i shërbenin 4000 femra dhe 610 shtëpi misionare në 123 vende të Botës

Në vitin 1997, Nënë Tereza kishte 4000 motra, të pranishme në 610 shtëpi misionare, të përhapura në 123 vende të Botës. Në mars të vitit 1997, bekoi Eproren e re të Përgjithshme, të sapozgjedhur, të Misionareve të Bamirësisë e bëri edhe një udhëtim jashtë shteti. Si pati takuar Papën Gjon Pali II për të mbramen herë, u rikthye në Kalkutë, ku kaloi javët e fundit të jetës, duke pritur vizitorë e duke u dhënë këshilla simotrave. Më 5 shtator 1997, jeta tokësore e Nënë Terezës arriti cakun e fundit. Qeveria indiane e nderoi me funeralin e Shtetit, në përfundim të të cilit trupi i saj u varros në Shtëpinë-Nënë të Misionareve të Bamirësisë. Shumë shpejt varri i saj u bë cak shtegtimi e lutjeje për njerëz të besimeve të ndryshme, për të varfër e për të pasur, pa kurrfarë dallimi. Nënë Tereza na lë testamentin e fesë së patundur, të shpresës së pamposhtur e të bamirësisë së jashtzakonshme. Duke iu përgjigjur thirrjes së Jezusit “Eja, të jesh drita ime!”, u bë Misionare e bamirësisë, “Nënë e të varfërve”, simbol i mëshirës për mbarë botën e dëshmitare e gjallë e dashurisë së etshme të Zotit.

Më pak se dy vjet pas vdekjes, për shkak të përhapjes së famës së shenjtërisë dhe hireve të nxjerra me ndërmjetësinë e saj, Papa Gjon Pali II lejoi të hapej çështja e kanonizimit. Më 20 dhjetor 2002 miratoi dekretin mbi virtytet heroike dhe mrekullitë e bëra me ndërmjetësinë e saj.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Nënë Tereza i shkruan Presidentin Ramiz Alia

Për të ardhur në Shqipëri, Nënë Terezës iu desh të dërgonte njëra pas tjetrës tre letra konfidenciale. Ajo i kish dërguar një letër Komitetit Shqiptar për Marrëdhëniet me Jashtë, por nuk mori përgjigje. Një letër tjetër ia kish nisur Presidentit të Republikës, Ramiz Alia, kurse letrën e tretë ia kish drejtuar Kryetares së Frontit Demokratik, Nexhmie Hoxhës. Midis të tjerash, ajo i lutej gruas së ve të Enver Hoxhës me këto fjalë: “Ju drejtohem juve si grua e si nënë të më lejoni të vij në Shqipëri. Para se të mbyll sytë, për herë të fundit, dua të shoh varrin e nënës dhe të motrës sime…”.

Falë erës demokratike që po frynte në të gjithë Evropën Lindore, Nënë Tereza u lejua të vinte në atdheun e saj në vitin 1989. Ata që drejtonin shtetin e diktaturës së proletariatit në Shqipëri, për të treguar se po ndryshonin dhe ishin të hapur, e ftuan Nënë Terezën në atdheun e saj. Ftuan atë, e cila qe lutur për muaj e vite me radhë që “para se të mbyllte sytë të shihte të paktën varrin e nënës e të motrës së saj”.

Në letrën drejtuar Ramiz Alisë, Nënë Tereza shkruante: “I dashur President i vendit tim”. Vini re! Ajo thekson: “Vendit tim”. Megjithëse letrat e Nënë Terezës ruhen në arkivin qendror të shtetit (për t’u publikuar tërësisht duhet të kalojnë 25 vjet) njerëzit që janë gjallë e që i kanë kaluar nëpër duar këto letra, konfirmojnë se Nënë Tereza midis të tjerash i shkruante Presidentit të Republikës: “Për 60 vjet kam vizituar shumë e shumë vende jashtë atdheut tim…”. Kjo letër mban datën 16 gusht 1989. Ajo është shkruar me shkrim dore, në gjuhën angleze. Letra është shkruar nga vetë Nënë Tereza, pas vizitës së parë që bëri ajo në Shqipëri. Është një letër falenderimi drejtuar Presidentit të Republikës për pritjen që iu rezervua gjatë vizitës në dheun e të parëve të saj.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Një lajm televiziv për letrën e Nënë Terezës

Jashtë binte një shi i imët dhe koha dukej sikur kishte mbetur në vend. Ora mezi ecte përpara. Heshtjen e gjatë të redaksisë së informacionit në Radio Televizionin Shqiptar, i vetmi radiotelevizion në Shqipëri, e prishi zilja e telefonit të brendshëm. Unë ngrita receptorin dhe u përgjigja menjëherë, pasi e dija se në krahun tjetër do të ishte ose drejtori i përgjithshëm, ose sekretarja e tij.
A të ka ardhur një lajm nga presidenca? – pyeti drejtori.
Po, ja bëra unë. Eshtë i vetmi lajm i ri që u shtohet atyre që janë dhënë në edicionin e mesditës të orës 16.
A flitet aty për kërkesat që Nënë Tereza i ka bërë Presidentit të Republikës?
Ka diçka të tillë, po ja, ta shoh konkretisht.
S’ka nevojë të ma lexosh! Verifikoje dhe, nëse është kështu, të hiqen të gjitha kërkesat e Nënë Terezës drejtuar Presidentit të Republikës. Le të mbetet thjesht një lajm protokoll.
Drejtori uli receptorin, kurse unë kërkova tekstin e lajmit për Presidentin e Republikës, i cili në mesditë kish pritur Nënë Terezën. E lexova, dhe kuptohet që i hoqa menjëherë katër rreshtat e shkruara me makinë daktilografike, që bënin fjalë mbi kërkesën e Nënë Terezës për të hapur në Shqipëri misionin e motrave të saj për të ndihmuar sadopak njerëzit e vendit të saj, siç thosh ajo, të cilët kishin më shumë nevojë se të tjerët. Në atë kohë, Shqipëria i kishte ndaluar me Kushtetutë si marrjen e ndihmave nga jashtë, ashtu edhe hapjen e misioneve të huaja në vend, qofshin këto edhe me karakter humanitar. Sipas atyre që e drejtonin këtë vend, në Shqipëri s’bëhej fjalë për të varfër. Kurse për fenë – ajo ishte herezi.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Tri kërkesat e Gonxhe Bojaxhi për të vizituar Shqipërinë

Për të ardhur në Shqipëri, Nënë Terezës iu desh të dërgonte njëra pas tjetrës tre letra konfidenciale. Ajo i kish dërguar një letër Komitetit Shqiptar për Marrëdhëniet me Jashtë, por nuk mori përgjigje. Një letër tjetër ia kish nisur Presidentit të Republikës, Ramiz Alia, kurse letrën e tretë ia kish drejtuar Kryetares së Frontit Demokratik, Nexhmie Hoxhës. Midis të tjerash, ajo i lutej gruas së ve të Enver Hoxhës me këto fjalë: “Ju drejtohem juve si grua e si nënë të më lejoni të vij në Shqipëri. Para se të mbyll sytë, për herë të fundit, dua të shoh varrin e nënës dhe të motrës sime…”.
Falë erës demokratike që po frynte në të gjithë Evropën Lindore, Nënë Tereza u lejua të vinte në atdheun e saj në vitin 1989. Ata që drejtonin shtetin e diktaturës së proletariatit në Shqipëri, për të treguar se po ndryshonin dhe ishin të hapur, e ftuan Nënë Terezën në atdheun e saj. Ftuan atë, e cila qe lutur për muaj e vite me radhë që “para se të mbyllte sytë të shihte të paktën varrin e nënës e të motrës së saj”.
Në letrën drejtuar Ramiz Alisë, Nënë Tereza shkruante: “I dashur President i vendit tim”. Vini re! Ajo thekson: “Vendit tim”. Megjithëse letrat e Nënë Terezës ruhen në arkivin qendror të shtetit (për t’u publikuar tërësisht duhet të kalojnë 25 vjet) njerëzit që janë gjallë e që i kanë kaluar nëpër duar këto letra, konfirmojnë se Nënë Tereza midis të tjerash i shkruante Presidentit të Republikës: “Për 60 vjet kam vizituar shumë e shumë vende jashtë atdheut tim…”. Kjo letër mban datën 16 gusht 1989. Ajo është shkruar me shkrim dore, në gjuhën angleze. Letra është shkruar nga vetë Nënë Tereza, pas vizitës së parë që bëri ajo në Shqipëri. Është një letër falenderimi drejtuar Presidentit të Republikës për pritjen që iu rezervua gjatë vizitës në dheun e të parëve të saj.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Zhurmë e gënjeshtërt për origjinën e Nënë Terezës

Pra, zhurma që bëhet sot në media për Nënë Terezën, nëse është maqedonase, rome, vllehe, indiane, italiane etj., është e gjitha fiktive. Qysh në momentin që ajo i drejtohet një shqiptari në rolin e Presidentit me citimin: Presidenti i vendit tim, dhe më poshtë, kam vizituar shumë e shumë vende jashtë atdheut tim, të gjitha hamendjet për shtetësinë e saj bien poshtë e marrin fund.
Po ka edhe një fakt tjetër, që e bën plotësisht të besueshëm një gjë të tillë. Nënë Tereza, midis pasaportave që vërtetonin identitetin e saj, kishte edhe pasaportën shqiptare. Kur e mori atë? Si? Nga kush dhe pse? Nobelistja, që kish në duar disa pasaporta, as që kish nevojë për një pasaportë shqiptare, atëherë, pse e mori atë? India i kish dhënë Nënë Terezës jo vetëm pasaportën e vet, por edhe mbiemrin e qytetit më të madh ku banonte: Kalkutës. Veç kësaj, Vatikani e njohu Nënë Terezën si misionare dhe bamirëse për të gjithë njerëzit e varfër në botë. Papati jo vetëm që e njohu, por edhe e përkrahu misionin e saj. Për t’ia lehtësuar edhe më shumë misionin që kish marrë përsipër, Vatikani i dha asaj pasaportën e shtetit të vet. Në të njëjtën kohë edhe Italia i dha Nënë Terezës pasaportë italiane. Para se të merrte pasaportën indiane, italiane dhe atë të Vatikanit, Nënë Tereza ishte pajisur me pasaportën e Mbretërisë së Bashkuar të Britanisë, ku kish qendruar për një kohë të gjatë e ku qe shkolluar.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Loja diplomatike me personaliteten e katolicizmit

Atëherë, ç´i duhej pasaporta shqiptare Nënë Terezës! Dhe kur? Në një kohë që të gjithë shqiptarët nxitonin të iknin sa më larg vendit të shqiponjave. Ishte viti 1991. Në këtë vit, presidenca shqiptare mori dy vendime. Së pari, të krijojë Urdhrin “Nënë Tereza” të Klasit të Parë dhe atë të Klasit të Dytë. Ishte një medalion i thjeshtë me portretin e Nënë Terezës që një vit më vonë, nga Presidenti pasardhës u kthye në Urdhrin “Nënë Tereza e Artë” dhe “Nënë Tereza e Argjendtë”. Ky urdhër do t’u jepej atyre njerëzve, apo atyre institucioneve të cilët do të jepnin një kontribut të veçantë në shërbimet humanitare.
Ramiz Alia e dekretoi një urdhër të tillë, por nuk e dha asnjëherë, ndoshta me pretekstin se në Shqipëri nuk kish të varfër e nuk kish vend për shërbime bamirësie. Sali Berisha, që zuri vendin e tij, e dha aq shumë këtë urdhër sa e shpërdoroi atë. Rexhep Meidani gati e harroi. Sot nuk dihet nëse ekziston apo jo. Mirëpo, ndërsa problemi i parë për dekretimin e këtij urdhri kaloi pa shumë diskutime, problemi i dytë për t’i dhënë Nënë Terezës pasaportë shqiptare, ngjalli diskutime të shumta. Ata që mbronin idenë se Nënë Tereza duhej të merrte pasaportë shqiptare, argumentonin se ajo asnjëherë nuk e kish mohuar shtetësinë shqiptare. Disa kujtonin vitin 1979, kur ajo kishte marrë çmimin “Nobël”. Gjatë ceremonisë, një nga klerikët që merrte pjesë në sallë e kish pyetur Nënë Terezën: “Punoni për të gjithë njerëzit e varfër në botë, po ju vetë nga jeni o Nënë e madhe? Dhe nënë Tereza i është përgjigjur: “Kam lindur në Shkup, jam shkolluar në Londër, jetoj në Kalkutë dhe punoj për të gjithë njerëzit e varfër në botë. Atdheu im është një vend i vogël me emrin Shqipëri”. Pra, askush nuk ishte kundra për t’i dhënë Nënë Terezës pasaportë shqiptare, mirëpo kish një lloj hezitimi. Pasi i dëgjoi të gjithë me radhë, Presidenti shqiptar në atë kohë, Ramiz Alia, tha: “Edhe unë jam plotësisht dakord që Nënë Terezës t’i jepet pasaportë diplomatike e Republikës së Shqipërisë, mirëpo, a e do ajo një pasaportë të tillë? Po sikur ta refuzojë? Ne kemi qenë ata që kemi ndaluar fenë me Kushtetutë, ne kemi qenë ata që deri dje, nuk e kemi lënë të vijë në Shqipëri Nënë Terezën. Prandaj, fillimisht, le të ngarkohen dy shokë për të marrë kontakt me të, t’i thonë mendimin tonë, si dëshirë e shtetit dhe e popullit shqiptar, e nëse ajo pranon, atëherë të veprohet”.
Rruga për të shkuar në Kalkutë ishte e gjatë. Shpenzimet për të shkuar gjer atje, ishin tepër të mëdha. Veç kësaj kishte edhe një rrezik tjetër. Nënë Tereza udhëtonte shumë. Kjo do të thosh, që mund të shkoje deri në Kalkutë e të mos e takoje atë. Kështu, u zgjodh një rrugë më e shkurtër dhe më e shpejtë, takimi me Komunitetin e San Exhilios, kryetarin e së cilit e kish pritur vetë Presidenti. Pikërisht, ky komunitet, mori përsipër të bisedonte me Nënë Terezën. Çfarë do të bënte Nënë Tereza nëse shteti shqiptar do t’i jepte një pasaportë? A do e pranonte ajo një pasaportë shqiptare? Dhe Nënë Tereza u përgjigj:
“E pranoj me kënaqësi, sepse është pasaporta e vendit tim. Atje kam nënën dhe motrën, atje kam miq e të njohur, atje shumë shpejt do të hapim misionin tonë e unë do të jem vetë aty”.
Pas këtij pohimi, presidenca shqiptare dekretoi vendimin dhe Zyra Konsullore e Ministrisë së Punëve të Jashtme bëri gati pasaportën diplomatike me emrin Gonxhe Bojaxhiu. Kombësia shqiptare. Brenda muajit, kjo pasaportë iu dërgua Komunitetit të San Exhilios në Itali dhe ata ja dorëzuan Nënë Terezës. Gjashtë muaj më vonë, me këtë pasaportë, Nënë Tereza erdhi në Tiranë. A e ka përdorur apo jo Nënë Tereza këtë pasaportë, këtë me siguri askush nuk e thotë. Po, një gjë është e vërtetë, kur mori çmimin “Nobël”, në vitin 1979, amerikanët i ofruan nënshtetësinë amerikane dhe njëkohësisht edhe një pasaportë. Nënë Tereza u përgjigj: “Faleminderit, por unë kam pasaportë angleze, indiane, italiane dhe atë të Vatikanit. E ç’më duhet edhe një pasaportë tjetër, kur askush s’më pengon të hyj e të dal lirisht në këtë vend?”. Kështu, me shumë takt e mirësjellje, Nënë Tereza e refuzoi pasaportën e shtetit më të madh e më të fuqishëm në Botë. Kurse, pasaportën shqiptare e pranoi dhe e mori menjëherë. Të marrësh pasaportën e një vendi duhet të kesh arsye ligjore. Dhe një pasaportë nuk merret kur ta propozon shteti që ka dëshirë të ta japë. Ajo nuk merret as kur ti ke dëshirë të marrësh pasaportën e një vendi. Pasaportën e një shteti e merr kur të dyja palët bien dakord.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Nënë Tereza, pasaportë shqiptare për të respektuar atdheun e vet, Shqipërinë

Logjika të thotë se Nënë Tereza e mori pasaportën shqiptare, për të respektuar origjinën e vet. Ajo kish njëmijë e një arsye të mos e merrte këtë pasaportë. U qe lutur autoriteteve më të larta të vinte në Shqipëri të paktën për të parë varrin e nënës e të motrës e nuk e kishin lejuar. Këta njerëz ishin ende në pushtet. Në çantë ajo kish katër pasaporta: të Vatikanit, të Britanisë, të Indisë e të Italisë. Amerikanët i qenë lutur për t’i dhënë një pasaportë e ajo e kish refuzuar. Cili shtet nuk do e kish pajisur Nënë Terezën me pasaportën e vet? Madje, do të ndjehej krenar nëse ajo e pranonte një gjë të tillë. Atëherë, pse e pranoi menjëherë pasaportën shqiptare Nënë Tereza? Thjesht për të respektuar origjinën e vet. Në gusht të vitit 1992, kur erdhi për herë të dytë në Shqipëri, ajo i shkruan një letër të shkurtër Ramiz Alisë, i cili në atë kohë, ishte futur në burg: “Zoti Ramiz Alia! …Ju falenderoj që dhatë leje për hapjen e misionit tonë në Shqipëri. Tani unë mund t’ju vë në dijeni se misioni ynë ka shtatë degë dhe puna po ecën shumë mirë. Le të lutemi së bashku për popullin tonë. Lutu edhe ti! Zoti të bekoftë! Tereza. Tiranë, 27 gusht ’92. Vini re, edhe në këtë letër ajo shkruan: “Le të lutemi së bashku për popullin tonë”. Gonxhe Bojaxhiu i kaloi kufijtë e Ballkanit që në moshë të re. Ajo u bë e njohur në të gjithë botën ende pa e marrë çmimin “Nobël”, megjithatë, vendin e saj, Shqipërinë, nuk e harroi asnjëherë. Sa herë që asaj i jepej rasti ta pohonte një gjë të tillë, ajo deklaronte: “Atdheu im është Shqipëria!”.
 




____________
You feel you now have control, don't you?
You think you will walk away untested. I promise that my work will continue. That I have ensured.
You think it is over, but the games have just begun.

Download Forum









-----------------------------------------

Shqiptarja me e respektuar ne te gjithe boten  
 

C'fare beri per Shqiperin kjo? Pse pak te varfer kishte Shqipria qe duhet te shkonte te ndihmonte Indine?
 




____________

"Jeta eshte ajo c'fare ndodh kur ti je duke bere plane"

Daily Telegraph, në një sondazh të bërë për 90-vjetorin e Nelson Mandelës, nxjerr si më të votuarën shenjtoren shqiptare. Megjithëse ka 11 vjet që është ndarë nga jeta, emri i Nënë Terezës nuk është harruar, përkundrazi britanikët e vlerësojnë maksimalisht përmes një votimi në internet. Pas një sondazhi zhvilluar nga gazeta Daily Telegraph me lexuesit e saj online rezultoi se Nënë Tereza është në vendin e parë, si personi më influencues dhe inspirues i të gjitha kohërave.
Kjo gazetë britanike e ndërmori këtë sondazh duke rreshtuar 90 personalitete botërore për të gjetur atë të cilin është më influencues dhe inspirues me rastin e 90-vjetorit të lindjes së Nelson Mandelës. Lexuesit u ftuan të votojnë për personalitete që janë gjallë apo kanë vdekur, të cilat kanë demonstruar gjatë jetës së tyre gjashtë cilësi, të cilat i ka Nelson Mandela. Kurajën, dinjitetin, humanitarizmin, qëndresën, faljen dhe zemërgjerësinë. Në fund të sondazhit njëmujor, shenjtorja shqiptare, Nënë Tereza, rezultoi se ishte personi më i votuar me të tilla cilësi duke lënë pas në vendin e dytë dhe të tretë arkipeshkvin Desmond Tutu dhe ish-kryeministrin britanik, Winston Churchill. Sipas këtij sondazhi, më të votuarit nga bota e muzikës ishin John Lennon, Bob Marley dhe Sir Elton John, ndërsa nga sporti Muhammad Ali, Sir Steve Redgrave, Jesse Owens, Ellen MacArthur dhe Tiger Woods. Nuk kanë munguar të përfshihen në sondazhe dhe njerëzit e politikës ku si politikanët më popullorë të të gjitha kohërave janë shpallur Mahatma Gandhi, Martin Luther King dhe Churchill. Rezultatet e këtij sondazhi kanë gjetur jehonë edhe në Indi, vendin për të cilin shenjtorja shqiptare bëri aq shumë duke u vënë totalisht në shërbim të të varfërve. Gazeta indiane "The Economic Times" në numrin e djeshëm pasqyronte në faqen e parë lajmin e këtij sondazhi zhvilluar në Angli ku për surprizën e të gjithëve Nënë Tereza doli e para. "Nënë Tereza ishte një murgeshë romano-katolike, e cila është lindur në Shqipëri dhe ua dedikoi jetën e saj të varfërve në Indi", shkruan kjo gazetë duke ripublikuar rezultatin e sondazhit të "Daily Telegraph" të Londrës.

Rezultati sondazhit

1 Mother Teresa.2 Archbishop Desmond Tutu. 3 Sir Winston Churchill 4 Mahatma Gandhi 5 Sir Alexander Fleming 6 Muhammad Ali 7 Martin Luther King 8 John Lennon 9 Albert Einstein 10 Marie Curie 11 Sir Steve Redgrave 12 Jesse Owens 13 Dr Christiaan Barnard 14 Oscar Schindler 15 Bob Marley 16 The 14th Dalai Lama 17 Antonio Gaudi 18 Tim Berners-Lee 19 Aung San Suu Kyi 20 Diana, Princess of Wales 21 Audrey Hepburn 22 Sir Elton John 23 Myriam Makeba 24 Ellen MacArthur 25 Tiger Woods 26 Steve Biko 27 F W de Klerk 28 Maya Angelou 29 Bill & Melinda Gates 30 Pele 31 Oprah Winfrey 32 Bobby Moore 33 Albert Schweitzer 34 Emmeline Pankhurst 35 François Pienaar 36 Mikhail Gorbachev 37 Rosa Parks 38 Francis Crick 39 Sir Donald Bradman 40 Dame Kelly Holmes 41 Jamie Oliver 42 Bernard Kouchner 43 Virginia McKenna 44 Anita Roddick 45 Sigmund Freud 46 James Watson 47 Al Gore 48 Margaret Thatcher 49 Max Planck 50 Bob Geldof 51 John F Kennedy 52 Peter Benenson 53 Florence Nightingale 54 William Wilberforce 55 Bob Dylan 56 Elvis Presley 57 Damien Hirst 58 Pope John Paul II 59 Stephen Hawking 60 Jackie Robinson 61 Roger Federer 62 Jesus Christ 63 Leonardo da Vinci 64 Pablo Picasso 65 Charles Darwin 66 Sir David Attenborough 67 Sir Ian Botham 68 Sir Paul Mçartney 69 Barack Obama 70 Jane Tomlinson 71 David Beckham 72 Franklin D Roosevelt 73 Gary Player 74 Helen Suzman 75 Lance Armstrong 76 Paul Simon 77 Sir Bobby Charlton 78 Terry Waite 79 Billy Graham 80 Bono 81 George Best 82 Isambard Kingdom Brunel 83 Louis Pasteur 84 Morgan Tsvangirai 85 Queen Elizabeth II 86 Ruben Dario 87 Sir Frank Whittle 88 Daniel Barenboim 89 Ian Douglas Smith 90 John Sentamu.
 




____________
\"Mos shikoni kishat as xhamijat se feja e shqiptarit eshte shqiptaria.\"