Ëndrrat dhe zhgënjimet e Aurela Gaçe

“Rebelja” e muzikës së lehtë shqiptare, Aurela Gaçe rikthehet në Atdhe pas pesë vjet mungese.

Në vitin 2001, Gaçe i thotë “lamtumirë” Shqipërisë për një jetë më të mirë në Amerikë. Në fundin e dhjetorit 2006, ajo shkel sërish tokën shqiptare, e ftuar nga organizatorët e Festivalit të Këngës në Radiotelevizion.Vlonjatja energjike dhe kapriçioze i thotë “PO” ftesës, kjo pasi ka mall dhe Festivali do të ishte mundësia më e mirë për të qenë sërish pranë atij publiku, që e duartrokiti dhe vlerësoi që nga momenti i parë kur u ngjit në skenë me këngën “Pegaso”. Me një model të ri në veshje dhe me trupin e saj gati të përsosur, që dëshmojnë fare qartë kujdesin e vazhdueshëm ndaj vetvetes, Aurela nuk e fsheh dot zhgënjimin e saj. Ndonëse priste një organizim më korrekt, ajo u gjend përpara surprizave jo shumë të këndshme dhe këtë e deklaroi në disa intervista për mediat në Shqipëri. Zhgënjimi nuk ishte dhe aq i paramenduar nga këngëtarja me dinamikën dhe sinqeritetin që e karakterizon.

Gjithçka e thotë ashtu siç e ndjen dhe deri diku e sheh si mangësi në vetvete, po aq sa vlerëson faktin se sinqeriteti dhe siguria në vetvete e kanë gdhendur plotësisht personalitetin e saj. Ende nuk ka në plan të publikojë një album aq shumë të pritur nga të gjithë, por kjo nuk do të thotë që e ka lenë pas dore muzikën dhe rikthimi në Shqipëri do ishte një mundësi më shumë për të rilidhur kontaktet me kompozitorë e poetë, për këngët e saj të ardhshme. “Karriera në SH.B.A nuk është e lehtë për askënd, - shprehet ajo, - aq më pak për këngëtarë që vijnë nga shtete të huaja. Të jesh dikush në Amerikë duhen vite të tëra pune dhe mbi të gjitha nevojiten njerëzit e duhur, në kohën e duhur”. Por, ky fakt nuk e demoralizon aspak artisten e mësuar me sfida, duke shpresuar që do ta sfidojë edhe këtë të fundit, për të arritur aspiratat e saj. Me shumë fanatizëm, ajo shprehet se këndon vetëm shqip dhe nuk e çon në mendje interpretimin e këngëve në gjuhë të huaj. “Unë jam shqiptare, thotë Gaçe, - dhe këndoj për publikun shqiptar pasi aty kam marrë dhe marr duartrokitjet më të ngrohta dhe vlerësimet më të sinqerta”. Nuk ka ndërmend të rikthehet përfundimisht në Shqipëri sepse jeta në “tokën e premtuar” i ka krijuar kushte më të mira dhe mbi të gjitha një korrektësi në planet e saj profesionale dhe private. Në një intervistë ekskluzive për Albanian Mail, Aurela rrëfen jetën e saj në Amerikë si dhe rikthimin e “bujshëm” në Shqipëri.

INTERVISTA

Riktheheni pas pesë vitesh. Cili ishte ndryshimi i parë që vure re? E kënaqur apo e zhgënjyer?
Nuk ka ndonjë ndryshim që të përjetosh emocione, por vura re se ishin rregulluar disa rrugë dhe janë bërë shumë ndërtime të reja. Përsa i përket ndryshimeve për keq, nuk vura re shumë të tilla. Thjeshtë ishin ato që kam lënë, siç ishin. Varfëria nuk ikën për pesë vjet në Shqipëri dhe në kaq kohë, unë nuk prisja mrekullira.

Çfarë do të doje të gjeje ndryshe në botën muzikore?
Ka shumë ndryshime. Ka rryma të reja dhe artistë të rinj, që provojnë, tentojnë. Dikush ia arrin, dikush tjetër jo, por e rëndësishme është që ka iniciativa.

Publiku ju priti mjaft ngrohtë. Mos është kjo një arsye më bindëse për të qenë pranë tyre përmes një albumi të ri në treg?
Ky është një detyrim shpirtëror ndaj tyre. Është një marrëdhënie për të cilën gjithkush ka një detyrim dhe Aurela ka menduar për këtë, por asgjë nuk është konkretizuar ende.

Me çfarë po merreni aktualisht në Amerikë?
Merrem me muzikë. Jam shumë e lidhur me komunitetin shqiptar atje dhe ata janë të etur për të dëgjuar shqip, prandaj unë këndoj vetëm shqip. Nuk kam ndërmend të këndoj në anglisht sepse, në fund të fundit, duartrokitjet dhe vlerësimet që të jep publiku yt, nuk mundet të t`i japë një publik i huaj. Jeta në Manhatan të Nju Jurkut më pëlqen shumë dhe ndihem rehat. Nuk kam ndërmend të jetoj diku tjetër.

Të ka ndodhur të zhgënjehesh në Amerikë?
Zhgënjime ka kudo. Si të gjithë edhe unë jam zhgënjyer në momente apo situata të caktuara. Amerika është shumë e egër dhe nuk është e thjeshtë të mbetesh ajo që je, të mbetesh e njohur. Kush thotë që unë kam bërë këtë, apo unë jam duke punuar me këtë, ta thotë Aurela që mos u besoni lehtë. Ka kaq shumë amerikanë që janë në vendin e tyre dhe e kanë shumë të vështirë të merren më muzikë. Çfarë mund të thuash për emigrantët që vijnë nga vende të ndryshme të botës, mbi të gjitha jo me anglishte të pastër? Bota nuk të pret krahëhapur sepse atje ka aq shumë dhe ne jemi peshq shumë të vegjël.

Një rikthim i përhershëm në Shqipëri?
Të mësohesh me një tjetër mënyrë jetese atje është i vështirë vendimi për tu rikthyer, aq më tepër kur në Shqipëri nuk mund të krijohen as kushtet minimale jetësore. Unë do të jem në kontakt me publikun dhe do të rikthehem sepse unë dhe publiku kemi nevojë për njeri-tjetrin

Çfarë vlerëson më tepër në natyrën tënde ?
Sinqeritetin. Jam e sinqertë për gjërat që bëj. Por edhe unë gënjej ndonjëherë, si gjithë të tjerët.

Çfarë nuk të pëlqen në karakterin tënd?
Bëj gjithmonë atë që më thotë mendja ime. Ndoshta nganjëherë është mirë të dëgjoj edhe të tjerët.

I keni kënduar natës. Mos nata të pëlqen më shumë se dita?
Po kjo është e vërtetë. Natën e dua dhe natën kam gjithë frymëzimin dhe energjinë time.

Kush është pija e preferuar e Aurelës?
Me pëlqejnë koktejet me pak alkool. Përgjithësisht, pijet e ëmbla.

Të ka ndodhur të dehesh?
Po jam dehur disa herë, por tipi im është shume energjik dhe nuk e kuptohej nëse jam e dehur apo jo.

Çfarë e tundon Aurelën tek një mashkull?
Do ta përmblidhja me një fjalë: Inteligjenca.

E keni gjetur shpirtin tuaj binjak?
Nuk mendoj se kjo do ti interesonte dikujt ndaj dhe unë nuk kam dëshirë të flas për gjëra të parëndësishme për publikun.

Një ëndërr në sirtar?
Të bëhem nënë.
 

Me te vertete Rebele eshte kjo Aurela; si cun rrugac
Ajo kenga "S'jam Tribu" eshte shume e qelluar.

p.s akoma beqare kjo dreq?  
 




____________

Lot Dielli

As nuk ka per tu ciftezuar ndonjehere
Sa inat e kam si kengetare kete