Thuhet se: “ Kush nuk qanë, jeton më pak”, e duket se kjo statistikë është treguar në një farë mënyre e suksesshme. Shembull klasik janë gjithsesi meshkujt (prej moshës fëmijërore atyre u thonë se nuk duhet qarë), e sipas disa statistikave ata jetojnë më pak se femrat. Të thuhet se meshkujt jetojnë më pak se femrat vetëm sepse nuk qajnë, do të ishte joserioze dhe e pavërtetë sepse shumë faktorë ndikojnë në jetë dhe se në bazë të këtij konstatimi nuk mund të thuhet se cili prej tyre jeton më gjatë. Por, sipas disa hulumtimeve është konstatuar se të qarit është i dobishëm për organizëm (d.m.th. kur qani me të vërtet e jo të qarit artificial apo kur ju rrjedhin lotët sepse qëroni qepë).

Nëse ju ka ndodhë ndonjëherë të qani shumë, sigurisht se pas një kohe ju e keni ndje veten më lehtë. Para se të qani ju keni qenë të mërzitur dhe pasi që keni qarë ju e keni ndje veten shumë më lehtë. Ndonjëherë pas të qarit ju keni qeshur menjëherë. Këto ndjenja u janë të njohura të gjitha femrave, por a e dini se çka në të vërtetë ndodhë në organizëm kur qani?

Kur keni ngarkesë emocionale, në organizëm mblidhen materie të dëmshme (sidomos hormonet që ndikojnë në disponim). Këto materie të dëmshme lirohen nga organizmi përmes lotëve, dhe nëse përmbaheni dhe nuk doni të qani, ju në njëfarë mënyre e helmoni organizmin tuaj si emocionalisht ashtu edhe fiziologjikisht. Hulumtimet kanë treguar se përmbajtja e organizmit për të mos qarë një kohë të gjatë mund të shkaktojë komplikime si : ulcerën në lukth, rritjen e shtypjes së gjakut, pengesa në zemër, sëmundje të veshkave etj. (normalisht, nëse ekzistojnë edhe shkaqe tjera për paraqitjen e këtyre sëmundjeve).

Nëse qani një kohë më të gjatë, atëherë sasia e “hormoneve negative” zvogëlohet dhe organizmi normalizohet për një kohë të shkurtër.

Porosia është: qani lirisht, dhe nëse ju vjen keq të qani para dikujt, gjeni ndonjë vend të fshehët dhe qani sepse nuk do t’ju bëjë dëm fare.
 




____________