Nuk ka shume kohe qe ka dale nga shtypi libri me poezi i poeteshes se re Alketë Spahiu i titulluar "Syri qan per syrin".Libri eshte mirepritur jo vetem nga qarqet letrare por edhe nga lexuesit e pasionuar pas letrave dhe mendimit te thelle.

Biografia e autores:
Alketë Spahiu u lind me 13.08.1989ne Prishtinë.Shkollen fillore e kreu ne Gjilan.Vargjet e para filloi t'i formesoj qysh ne moshe te re dhe ato u botuan ne revistat e kohes si "Ylberi","Pionieri","Drita"..etj
Si adhuruese e gjithanshme e artit,ka marre pjese ne shume manifestime letrare dhe kulturore ndersa eshte shperblyer me çmime ne konkurse te nivelit komunal dhe me gjere.
Tani eshte nxenese e gjimnazit "Zenel Hajdini" ne Gjilan, me nje zell te madh per mesime.Ajoe shte anetare e nje varg organizatash per fuqizimin e rinise.Eshte anetare e Keshillit Rinor Nderkufitar GPKT,udheheqese e organizates se Vezhgueseve te Gjilanit,Vullnetare e Qendres kosovare per bashkepunim Nderkombetar,etj.
I pelqen edhe moderimi dhe me sukses ka arritur te prezentoje shume ngjarje me rendesi brenda dhe jashte qytetit si dhe bashkepunon me revista te ndryshme ku boton ese dhe artikuj me tema aktuale.
Me pare ka udhehequr emisione per femije ne radio lokale,kurse tani eshte bashkepunetore nga Gjilani per radio Kosoven ne emisionin e tinejxhereve.

Librat e bootuar:
"Kur buzëqesh hëna",SHB Ylberi,2003(poezi per femije)
"Nën cytjet e tërbimit",SHB Spektri,2005(roman)
*"Syri qan për syrin",SHB Rozafa"2007(poezi per te rritur)
*Redaktor: DR.Sali Bashota
 




____________
\"Mos shikoni kishat as xhamijat se feja e shqiptarit eshte shqiptaria.\"

Syri qan për syrin


Pyes sytë e tu,
pse ftohtësia e Antarktidës,
zëvendësoi sonetet e Petrarkës,
të skalitura në papiruset e ëndërrës.

Pyes sytë e tu,
në këtë realitet nudo,
a ka liqene lotësh të kuqërremtë,
që derdhen në metaforën e prushit.

Në ballin e Pirros së Epirit,
harta e zjarrit të Safos,
u shua nga amullia e idilës,
drithërima u kacafyt me serenatën.

Pyes sytë e tu,
në cilën galaktikë është kënga,
më përgjigjet heshtja,
e epitafit të retinës.
Në qiell vë një pikëçuditëse,
më kujton akuarelin e purpurt,
të dalmatikës së Gjon Buzukut.






Rozafa ironizon irelaen

Hijet e trazuara enden,
përqeshin absurdin e Rozafës,
në shekullin iks,
në vitin ipsilon,
ekuacion pa zgjidhje.

Nën gurët e heshjes boshe,
qëndron kalaja e fjalëve,
prapa grilave të besës,
janë prangosur pikat,
madhështia e kurorës zet,
ledhaton portretin e flijimit.

Belbëzimin e shpirtit hyjnor,
e interpreton një violinë antike,
mbi buzët e bimës së Rozafës.

Iks plus ipsion plus zet,
le ti zgjidhë Pitagora,
inekuacionet e legjendës.






Lufta e dytë e Trojës

Nga veladoni i enigmës së zymtë
mugulloi Narcisi,sarkazmë elegjike,
rrënjët e tij u krijuan nga lira,
kërcellin e ujiti me verën e Dionisit.

Truri i Sfinskit - ishull i Peleponezit,
gërvishi në të petalet e hieroglifeve,
mbolli farën e dinastisë së ditirambit,
Narcisi,vetëmohues i kohës jerm,
mbajti në pëllëmbë majen e Olimpit.

Kurora e dafinës qau Aristotelin,
Narcisi ëndërroi Helenën e Spartës,
po të ishte Greqia Saharë,
ujë të mos kishte as në oazat e Poetikës,
do të shpërthente një temperament:
Lufta e dytë e Trojës.
 




____________
\"Mos shikoni kishat as xhamijat se feja e shqiptarit eshte shqiptaria.\"

Ndoshta ende të dua


Bëj homazhe për mugëtirën e kaltër,
shikoj yjet me teleskopin e Kleopatrës
ndërmjet thoit dhe mishit,
shembet piramida e Keopsit.

Në mbretërinë e syrit tim,
vargohen lumenjtë e apokalipsës,
ura e ironisë,brigjeve të harresës,
mos më harroni,u thotë.

Përgjoj pas derës së fluskës së sapunit,
shoh botën e gotës së verës,
ndoshta ende të dua,
libreto i operetës së acarit.





Bisedë...

Pelerina natësore më mbuloi sytë,
pëshpëritjet e pagjumësisë lirike,
u greminosën në ujëvarën e lotit.

Orfeu im,Hadi më fronëzoi,
mos eja të më kërkosh,
lira jote nuk do ta magjeps gardianin,
edhe sikur në të të shkrihet sharmi im.

Rrëqethem kur lexoj pllakat e deltinës,
me përkushtimin zemëror:
“Euridikë,ti je ngjyra e ndezur,
e grafikës së gjakut tim”.

I dashur,unë nuk frymoj,
qoftë i përhershëm kujtimi për mua!





Tinguj qetësues

Dje ishte e dielë,kotje ankthi,
dizajnova qerpikun e lashtësisë,
kam porositur një vek nga Paionia,
do të end pështjellakun e Deas së Butrintit.

Në mëlçinë e Mona Lizës,
peshkova bishtin e vishnjes,
fërshelleva,pështyva në ajër,
Oqeani Paqësor më shpalli luftë.

E hëna më shpotiti,
u përvijova në telat e kitarës,
shkrihej vesa e Kurt Cobain,
“Come as you are”-“Eja siq je”.




Portret hënor

Më kanoset me qesëndi,
tapiseria korb e errësirës,
prizmat e yjeve i bëjnë grushtshtet,
hirit të tretur të Aleksandrisë.

Pikëlat e shiut lentojnë mjeshtërisht,
rekuiemin e makthit të shashtisur,
sekondat e kantatës lusin Isabel Allenden,
të qëndisin portretin tim në sepie.

Kilometrat e gurta do t”i korrim
me drapërin e reve të Hamurabit,
Drakon i çmendur,ki mëshirë,
më kthe hënën time.





Vërshim

Buzët e shkrumbosura të lirikës,
puthin diskun e gramafonit.

Oxhaku i qelibartë i aries,
tymos limonatë mitologjike.

Arkimedi ka konstruktuar stetoskopin,
për zbulimin e prejardhjes së lotit.

Në minierën e pentagramit,
formoj numrin 93,
do t”u telefonoj zjarrfikësve,
ta shuajnë vërshimin e “Vëlltavës”
 




____________
\"Mos shikoni kishat as xhamijat se feja e shqiptarit eshte shqiptaria.\"