Ne ekete rubrike do te keni mundesi te lexoni deshmite rreth jetes se ringjallur te besimtareve kristian
 

FALENDEROJ ZOTIN QË MË BËRI BIJËN E TIJ
ENGJËLLUSHE HIDA
Linda më 20 Korrik të vitit 1984 në Qytetin e Elbasanit. Fëmijërinë time e kalova me vuajtje shpirtërore dhe me shumë probleme, sepse prindërit e mi u ndanë që kur isha e vogël. Bashkë me vëllain u rritëm pa kujdesin e prindërve, sepse edhe babai punonte shumë. Ngaqë nuk kujdesej asnjeri për ne, që në moshë të vogël u sëmurëm nga sëmundje ngjitëse. Mësuesja në klasë më linte të rrija vetëm dhe në fund të rreshtit. Askush nuk më jepte përkrahje, dhe nuk ndjeja as dashuri, prandaj nuk kisha as dëshirë për të mësuar. Kur isha në klasë të tretë, babai im u martua me një grua tjetër dhe që atëherë jeta ime pak a shumë ndryshoi, por në shpirtin tim vazhdimisht ndieja një boshllëk të madh.
Megjithëse babai na donte shumë ndihesha shumë e vetmuar. Nënën nuk e takonim, sepse kishim urrejtje për të. Vitet kalonin dhe unë sa vinte e mbyllesha në vetvete. Qaja vazhdimisht në vetminë time dhe prekesha shumë shpejt nga fjalët e njerëzve. Në moshën 12-vjeçare fillova të zihesha me vëllanë, me njerëzit e afërt dhe nuk doja të flisja më me asnjeri.
Urrejtja kishte mbushur zemrën time. Nuk kisha dëshirë për asgjë dhe e vetmja gjë që dëshiroja, ishte që ti jepja fund jetës.
Ditët kalonin dhe gjëndja ime sa vinte e keqësohej. Një ditë mora vendimin të shkoja tek mamaja ime, të cilën kisha 8 vjet pa e takuar.
Kështu bëra sikur e doja dhe shkova të jetoja me të, duke menduar se diçka do të ndryshonte për më mirë. Por në vend që gjërat të shkonin për më mirë, ato ndryshuan për më keq. Sjellja ime dhe veshja ime u bënë më të këqija se më parë. Fillova të zihesha me nënën dhe nuk i flisja më as babait.
Në atë kohë Zoti më ruajti edhe një herë dhe nuk lejoi që unë të bëja atë që mendoja.
Tek pallati ku banonte mamaja ime zura një shoqe, e cila sot është kunata ime dhe njëkohësisht edhe motër në Krishtin me të cilën kalonim mirë.
Jeta ime dalngadalë filloi të ndryshojë. Fillova të kërkojë Zotin. Duke bërë shoqëri me shoqen time, u njoha me burrin tim të sotëm. Zoti bëri mrekulli tek ne, dhe na dha shumë dashuri për njeri-tjetrin.
Kur ishim të fejuar, Iliri shkonte tek Dëshmitarët e Jehovait dhe ata i bënin mësim. Por mua nuk më tërhiqnin fare fjalët e tyre dhe nuk hyja fare në dhomë kur ata bisedonin. Zoti më kishte dhënë dashuri për Ilirin, dhe unë nuk ia prishja për asgjë.
Mbasi u martuam filluam të shkojmë te salla e tyre. Por diçka nuk na pëlqente nga ato që na thoshin. Një herë Iliri tha: Një ditë do ta gjejë të vërtetën.
Nga ana ekonomike kalonim shumë vështirësi dhe burri im shkoi në Greqi. Atje njohu kishën e vërtetë të Jezus Krishtit. Kur erdhi na tha mua dhe kunatës që të lexonim Biblën. Filluam të mblidhemi në kishë dhe dëgjonim Fjalën e Zotit. Për herë të parë atje dëgjova të flisnin gjuhë të huaja dhe çuditesha, sepse nuk e dija se ç’do të thoshte kjo gjë.
Por Zoti shumë shpejt më rilindi , më ndryshoi jetën dhe më bëri bijën e Tij. E falenderoj që më pagëzoi edhe mua me Frymën e Tij të Shenjtë.
Tani lutem që Zoti të shpëtojë edhe prindërit e mi, por edhe gjithë njerëzit e tjerë.
Uroj që Zoti Jezus të na bekojë të gjithëve dhe të na mbushë me dashuri, sepse dashuria e Zotit do të na çojë në qiell. Amin