Katër shqiptarë kanë marrë përsipër të flasin në emër të gjithë të huajve në BM. Ata flasin me gjuhën e këngës dhe suksesit.

Katër shqiptarë nga Kosova u bashkuan aksidentalisht dhe krijuan rrok- grupin “Bloody Foreigners”. Është një grup që personifikon rininë shqiptare nga një këndvështrim i freskët. Janë kumbues dhe plotë jetë. Secili prej tyre ka personalitet të veçantë, por kur janë së bashku, të gjithë janë të njëjtë. Këngëtari quhet Fatos Bejta, 26 vjec. Ai i bie edhe kitarës por arti nuk është e gjithë jeta e tij. Paralelisht, ai vazhdon studimet në degën e mjekësisë për sëmundjet kardiovaskulare. Ard Kelmendi, 23 vjeç është “zyrtarisht” kitaristi i grupit. Ai është më i turpshmi ndër të katër, por në çdo fjalë të tij rrezatohet inteligjencë. Ai ka studiuar gjuhën gjermane dhe historinë dhe momentalisht bën punë kërkimore. Faton Prokupla është “i urti” i grupit. Ai është 36 vjeç dhe luan në bateri. Fatosi mbahet edhe koka e grupit, ai që e mban grupin të bashkuar. Zbavitja është specialiteti i tij, pavarësisht se jashtë muzikës, ai punon si shofer privat. I katërti është sërish nga klasa intelektuale; Fatos Dërguti luan në kitarë bas dhe bën njëkohësisht zërin e dytë. Fatosi i dytë doktoron si inxhinier i Titaniumit dhe ka pamjen e një vikingu modern.

Emri i grupit është mjaft provokativ në tokën britanik pasi pasqyron guxim dhe konfrontim. “Ne jemi ironikë për shkak se disa anglezë i quajnë të huajt “Bloody Foreigners”. Kjo syresh mendon se të huajt nuk janë të aftë për asgjë. Ky emër është frymëzuar nga seriali komik “Only Fools and Horses” (Vetëm idiotët dhe kuajt); pikërisht nga episodi kur dy personazhet e këtij seriali shkojnë me një arab në Hollandë, të blejnë diamante. Hollandezët ua hedhin këtyre të fundit dhe arabi thotë “Ah, bloody foreigners!””, thotë këngëtari, Bejta. Grupi është formuar para një viti e gjysmë. Ata filluan të këndojnë dhe praktikojnë kur takonin njëri-tjetrin në shtëpitë e tyre. “Fillova ta praktikoj kitarën në Londër. Problemi ishte se unë jam mëngjërash dhe kisha kitare të dorës së djathtë. Pra praktikoja në kitarë të dorës së djathtë me dorë të majtë.” tha Bejta. Mandej Fatos Dërguti gjithashtu e bleu një kitare dhe filluan të praktikojnë së bashku. “Ardi e ka pas një kitarë me një tel. Njëherë u mësua me një tel mi ra kitarës, mandej ia shtoi nga një tel derisa u bënë gjashtë tela.”, shton Bejta me të qeshur.
Si grup, ata kanë interpretuar për herë të parë në Londër, në Camden Bar. “Njerzit filluan të dëgjojnë se ne jemi bashkë dhe na futën të këndojmë si me pahir. Ka qenë koncerti ynë i parë dhe ka qenë shumë kot. Jemi frikësuar deri në pikë t’fundit. Unë për veti nuk dija të këndoja. Instrumentet nuk ishin në harmoni me zërin tim. E kemi ndier veten shumë keq.”, kujton Bejta.

Ai thotë se është shumë e vështirë t`i kënaqësh shqiptarët e Kosovës dhe pikërisht kjo ua shtoi edhe më tej emocionet dhe frikën në natën e parë të interpretimit së bashku. Tashmë, “Bloody Foreigners” ka mundësinë vetëfinancohet për krijimet që bëjnë. Të gjitha instrumentet i kanë blerë me të ardhurat e tyre. Një ndër problemet qe ballafaqohen ata është profesioni i secilit në jetën e përditshme çfarë ua kufizon kohën e muzikës. “Neve na pëlqen arti dhe kjo është arsyeja që ne këndojmë. Nuk e kisha klasifikuar grupin si profesionistë, megjithatë ne jemi muzikantë dhe për këtë arsye ne nuk insistojmë të paguhemi.” shtoi Bejta. Me gjithë modestinë që shfaqin, ata prapë kanë dëshirë që t’u jepet një shans sponsorizimi sepse kanë shtatë këngë që i kanë shkruar dhe kompozuar vetë. Mundësia e incizimit të një disku dhe video-klipi është një dëshirë e tyre sekrete. Adi shkruan shumicën e këngëve, por gjatë editimit inkuadrohet tërë grupi. “Kur shkruaj mundohem t`u shmangem përvojave personale. Këngët tona flasin më shumë për vetminë. Kjo ngaqë unë jam vetë i huaj në këtë vend. Edhe pse e flas gjuhën dhe jam pjesë e këtij komuniteti, unë prapë ndjehem i huaj. Megjithatë, ne shkruajmë edhe këngë në anglisht. Shembull është kënga “Cold Gray Days” (Ditët e zymta) që pasqyron ndjenjat tona dhe gjendjen mendore pas sulmeve terroriste në Amerikë, atë 11 shtator të vitit 2001.” thotë Ardi, kitaristi. Disa nga këngët e tyre janë nga muzika popullore shqiptare, por të përpunuara dhe të përshtatura për gjininë e rrokut. Por, ata këndojnë edhe disa këngë të ish grupeve të rrokut nga Kosova, të tillë si “Gjurmët”. Disa këngë këndohen në gjuhen angleze. “Bloody Foreigners” ka interpretuar më parë edhe për audiencën jo-shqipfolëse dhe janë pritur shumë mirë. Ata kujtojnë një rast, në restorantin “Koha”, në qendër të Londrës, ka qenë një mbrëmje private që ishte organizuar nga disa amerikanë të cilët kërkuan që të dëgjonin vetëm shqip. “Kur e kënduam një këngë shqip, të gjithë u ngritën të valëzojnë. Mandej filluam të këndojmë prapë anglisht por audienca kërkonte vëtëm këngë shqipe, prandaj edhe ne vazhduam me këngë shqipe”, tha Bejta.

Në ditët e fundit të nëntorit, “Bloody Foreigners” ishte porositur të interpretonte në Shtëpinë Mbretërore të Operës, në Londër. Këta janë djem që nuk kanë nevojë të mundohen shumë të aktrojnë apo të tërheqin vëmendjen. Tërheqja e audiencës ndaj tyre vjen natyrshëm, aq më tepër kur auditori në këtë rast vinte nga jashtë Anglisë. Atë natë, të pranishmit filluan të vallëzojnë pa marrë parasysh nga ishin apo çfarë gjuhe flisnin. Një izraelit me të dashurën e tij ishin të parët që dolën në shesh dhe thyen akujt. Moment pas momenti, katër djemtë shqiptarë thyen zemrat e të gjithëve në sallë. Kur përfundoi kënga e dytë, Fatos Bejta iu drejtua masës në gjuhën angleze: “Kush kuptoi se çfarë këndova?”. Vetëm disa shqiptarë tek-tuk në sallë ngritën duart. “Duken të huajt, “Ah bloody foreigners!””, tha ai duke qeshur. Masa e njerëzve në sallë vetëm sa u dashurua edhe më shumë me “Bloody Foreigners”. Të gjithë flisnin për ta pas përfundimit të shfaqjes. Të gjithë mbetën të impresionuar. Në qoftë se dëgjoni se ky grup do të interpretojë, për mendimin tim do të ishte mëkat nëse nuk shkoni t`i shkoni sepse muzika e tyre është plotë jetë dhe pasion.
 




____________

Lot Dielli

Nuk kam degjuar ndonjehere rreth ketyre djemve