.kosovareve nuk jane sjellur mire kur erdhen ne shqiperi ...
Po ke te drejte, se shume e shume familje Shqiptare kane hapur dyert per Kosovaret. U kane dhene buke ne tryezen e tyre, femite e tyre kane fjetur bashke me te zotit te shpise, sikur ti kishte bere nje nene, i kane ndihmuar per te nxjerrur patenta Shqiptare qe te jene te lire ta bredhin Shqiperine, i kane ndihmuar me aq sa kishin nevoje. Dhe gjeja me kryesore qe i duhet nje personi gjate luftes, eshte ndihma e shpejte, eshte nje shpatull qe te qash mbi te, jane disa fjale te ngrohta: "Mos u merzit se c'do gje do te behet mire. Do te ndihmoj une per c'do gje!" As nuk dyshoj se ne te njejten menyre do tu sillnin dhe Kosovaret nese ne ishim nevojtaret. Dhe mos harro se Shqiperia ishte ne krize, nuk mund te beje nje udhetim te larget brenda saj, sepse nuk e dije se kur te dilnin 'maskat'. Sa familje Shqiptare jane demtuar nga ato?! Mos te harroj dhe Kosovaret?!
Ja ku mori fund edhe pershtypja e mire por e gabuar qe kisha per kete forum, nuk do te doja ti lexoja keto varegjet me lart, e aq me pak kur ato jan shkruar nga nje moderator i ketij forumi. Une jam nje prej atyre kosovarve qe nje kohe gjate luftes kam qene ne Shqiperi dhe prej asja kohe jam i prirur te kujtoj me shum ata njerz te mire qe me kan ndihmuar, por nuk kan qen pak edhe at qe na kan plaqkitur. Ti vjedhesh rrobet e nje refugjati qe ka ikur nga Kosova dhe ka marr me vete vetem nje qante me gjera elementare dhe ka len pas nje histori te tmerrshme eshte qnjerzore. Kete e kam par me syt e mi se perndryshe nuk do ta kisha besuar. Kur ne lanim rrobet qe i kishim mbajt ne trup per muaj te ter dhe i vendosnim te thaheshin, na i vjedhnin ne mes te dites kuksjant para syve tan. Fatkeqsisht kjo nuk ndodhi vetem ne Kukes, ne vazhduam per te shkuar ne Durres ku na priti e njejta gje. Keto vjedhje zakonisht kryheshin nga terinjet por edhe nga te moshuarit. Disa te aferm te mi qe kishin marr me vete me shume gjera nga Kosova perderisa prisnin te hynin ne kamp u shkeputen perpak kohe nga plaqkat e tyre dhe kur u kthyen nuk gjeten asgje nga to. I kam shume te fresketa ato imazhe kur pash se si iknin shqiptaret qe kishin marr, dikush nje batanije, dikush nje valigje dhe largoheshin me vrap.
Mu duk e pamundur edhe pse po e shihja me syt e mi dhe e tille mund te ju duket edhe juve, por eshte e vertete.
mirepo nuk ka nevoj per shum komente, mjafton te kujtojme 97-en dhe gjerat behen shume me te qarta. Nje vit ky kur shqiptaret po vrisnin njeri tjetrin, dhe disa ktu qe e kan harruar kete gje me flasin per solidaritetin qe kan treguar ndaj nesh.
Me shtyet ti them keto gjera sepse nuk do ta beja kurr, mirpo une prap kujtoj me shume ata pak shqiptar qe na ndihmuan por qe ishin shume te mire.
Se si do te silleshim ne e ke par ne rastin e Gerdecit, bem qfar mundem per tu dalur ne nhihme, ata qe paten me shume dhan shume per ti ndihmuar ata banor dhe per me shume ne e ndjem ne zemer dhembjen e popullit shqiptar.
Meqe qenke larguar heret nga Shqiperija, kujtoke vetem gjerat e mira qe ka atje, behu nje qike realiste dhe shikoj gjerat ashtu si jane.















