UEFA dhe FIFA kanë përjashtuar dje kombëtaren shqiptare nga të gjitha aktivitetet ndërkombëtare. Data 14 mars ka qenë ultimatumi i fundit i dhënë nga këto organizma për FSHF-në dhe Ministrinë e Turizmit Kulturës, Rinisë dhe Sporteve që të gjenin një gjuhë të përbashkët lidhur me konfliktin mes tyre. Deri orët e vona të ditës së djeshme nuk u ndërmor asnjë hap nga këto dy institucione në vendin tonë dhe në këtë mënyrë presidenti i FIFA-s dhe UEFA-s, Josef Blater dhe Mishel Platini, kanë ndërhyrë duke përjashtuar kombëtaren tonë nga çdo aktivitet. Shkak janë bërë kontradiktat e tejzgjatura mes Ministrisë dhe Federatës Shqiptare të Futbollit, të cilat organizmat botërorë dhe evropianë të futbollit i kanë quajtur si ndërhyrje në autonominë e Federatës së Futbollit nga shteti shqiptar. Kështu kombëtarja jonë të paktën për momentin nuk do të mund të luajë ndeshjen miqësore ndaj Arabisë Saudite dhe Moldavisë në fund të këtij muaji.

Gjithsesi kombëtarja shqiptare ka njohur dorën e hekurt të FIFA-s dhe UEFA-s edhe në të shkuarën. Por ndërsa në kohën e komunizmit gjithçka lidhej me sistemin dhe demagogjinë e ndërtuar në vendin tonë, pas viteve '90 kombëtarja shqiptare u pezullua për dy javë në 1996-n. Asokohe, drejtoresha e Sporteve në ministri, Marjeta Zaçe, shkarkoi nga detyra sekretarin e Federatës, Eduard Dervishi, dhe menjëherë FIFA e UEFA pezulluan Shqipërinë nga aktivitetet ndërkombëtare. U desh ndërhyrja e menjëhershme e kryeministrit të asaj kohe, Aleksandër Meksi, që kombëtarja të mund të luante sërish në arenën botërore. Ndërsa në vitin 1972, Federata Shqiptare u përjashtua, pasi qeveria komuniste nuk pranonte të luante ndeshje ndaj ekipeve që ajo i konsideronte "armiq të betuar", si ish-Bashkimi Sovjetik dhe ish-Jugosllavia.

 

Anulohen miqësoret ndaj Arabisë Saudite dhe Moldavisë

Përjashtimi i Shqipërisë nga arena ndërkombëtare ka sjellë automatikisht edhe anulimin e miqësoreve ndaj Arabisë Saudite më datë 21 mars dhe ndaj Moldavisë më 26. Ndonëse këto dy ndeshje ishin programuar prej kohësh dhe trajneri Arie Haan mbërrin sot në Shqipëri, pikërisht për të përgatitur këto dy takime, vendimi i FIFA dhe UEFA ka lënë me gisht në gojë stafin e kombëtares shqiptare. Ndërkohë që federata duhet të kthejë mbrapsht edhe 70 mijë euro të paguara nga arabët për zhvillimin e kësaj ndeshje. Por nëse kjo e fundit nuk ishte në datë të lënë të lirë nga FIFA dhe UEFA, përballja ndaj Moldavisë krijon probleme jo vetëm për kombëtaren tonë, por edhe për kundërshtarët e 26 marsit. Nuk dihet ende nëse moldavët do të kërkojnë dëmshpërblim për mos luajtjen e kësaj përballje, por ajo çka vret më tepër, është fakti se ndeshja e parë e Arie Haan në krye të kombëtares shqiptare do të shtyhet për më tej dhe një rikthim i kombëtares sonë sërish në arenën ndërkombëtare do të kërkojë ndërhyrjen e menjëhershme të shtetit.
 

Kur meson nje lajm te hidhur, natyrisht fillojne e behen hesapet e para te asaj cka humb. Keshtu edhe Federata Shqiptare e Futbollit e ka fare te qarte se humbjet kapin shifra alarmante. E para qe te shkon ndermend eshte e drejta televizive, furnizuesja kryesore e arkave te FSHF-se. Ne rast se konflikti nuk zgjidhet shpejt, humbjet jane te medha. Behen fjale per 3,2 milione euro te djegura, shifer kjo e arritur nepermjet kontrates se firmosur me network-un "RTL Group". Gjigantet gjermane kane fiksuar shifren e majme per ndeshjet e kuqezinjve, sidomos pas shortit brenda grupit, ku Shqiperia do ta niste aventuren e saj kunder perfaqesueses suedeze. Oferta e pare e gjermaneve ishte rrotull 2 milione eurove, por, pasi ata u njohen edhe me shortin, e rriten pazarin ne 3,2. Por fatkeqesisht per federaten, duket se kjo shifer nuk do te arketohet. Zyrtare te FSHF-se kane shprehur shqetesimin e tyre se, nese kesaj situate nuk i jepet drejtim menjehere, humbjet mund te sjellin nje kaos te vertete, prej te cilit futbolli shqiptar do te vuaje gjate. Sidoqofte, ne kete mes nuk eshte vetem e drejta televizive qe minon arkat e federates. Nje burim shume i madh fitimi eshte edhe perqindja e biletave te shitura per ndeshjet e perfaqesueses kuqezi. Shqiperia do te luante 5 ndeshje zyrtare ne Tirane (pa llogaritur miqesoret) dhe shifrat e para mund te llogarisin humbje deri ne 1 milion euro, kuptohet me nje stadium te mbushur ne nivelin mesatar te tij. Por, shifrat nuk mbarojne ketu. Nuk duhet te harrojme te drejten e imazhit, te ardhurat nga sponsoret e shumte e donacione te tjera, qe nuk do te shkojne kurre ne arkat e federates. Ndaj, shqetesimi i qeverise se futbollit tone eshte shume i madh

RTL Group fitoi tenderin

Marreveshja mes FSHF-se dhe grupit gjerman u arrit pasi u hapen zarfet me ofertat perkatese nga cdo rrjet televiziv. Ne gare ishte edhe "SportFIVE", kompania qe fitoi te drejten televizive per edicionin e kaluar 2006-2008. RTL Group eshte kompania me e madhe televizive, radiofonike dhe e prodhimit te filmave ne Evrope me 42 televizione dhe 32 radiostacione ne 10 vende.
 




____________
Direktoria , Galeria


Piracy is a crime! So, am I a criminal?

Mire ju a kan ber te korrupturve
 

Gjithçka ngjason me atë që ka ndodhur më 27 nëntor 1996 kur FIFA pezulloi Shqipërinë “për një periudhë të pacaktuar mbas një spastrimi qeveritar të Federatës Shqiptare të Futbollit, duke qenë që Ministria Shqiptare e Sporteve urdhëroi pezullimin e sekretarit të përgjithshëm të FSHF”, siç thoshte fjalë për fjalë njoftimi i FIFA-s i 27 nëntorit 1996. Ndonëse ka një ndryshim megjithate. Asokohe FIFA e pezullonte Shqipërinë sepse qeveria kishte pezulluar sekretarin e përgjithshëm, ajo që FIFA e quajti si “governmental purge”(“spastrim qeveritar”). Ndërsa sot e pezullon ngaqë “gjatë dy vjetëve të fundit FSHF ka qenë objekt i një ndërhyrjeje konstante qeveritare nëpërmjet auditimeve të paligjshme, fushatave denigruese kundër Presidentit të FSHF me akzuat e paprovuara për fiksim ndeshjesh nga Ministri i ngarkuar për sportin, refuzimin e regjistrimit të statusit të ri të FSHF-së në versionin e miratuar nga anëtarët tuaj dhe paraprakisht të miratuar prej FIFA-s dhe UEFA-s”. Kështu thotë sekretari i përgjithshëm i FIFA-s, Jérôme Valcke nga Franca, në shkresën dërguar sekretarit të përgjithshëm të FSHF, emrin e të cilit nuk mund ta kujtoj me siguri të plotë, për shkak të ndërrimeve të vazhdueshme juridike apo jojuridike që i është bërë kësaj detyre kohët e fundit në Komitetin Ekzekutiv të FSHF.

Historia na tregon ndërkaq, se asokohe “faji” i qeverisë ishte tejet më i madh se sa ky i sotmi (shkarkim i sekretarit të përgjithshëm të FSHF, qoftë dhe pse ai ishte më tepër i emëruar se sa i zgjedhur).


1.

Përmes letrës së sekretarit të saj të përgjithshëm, FIFA ka shkuar në akuza tejet të rënda kur thotë: “Dy vjet ndërhyrje konstante qeveritare nëpërmjet auditimeve të paligjshme”, por dhe “fushata denigruese”. Ashtu si dhe më 1996, autori i këtyre rradhëve nuk është prej atyre që beson menjëherë se FIFA mund ta përjashtojë kaq lehtë Shqipërinë, edhe pse në fund të fundit, mosbesimi i tij nuk ka asnjë vlerë dhe asnjë rëndësi. Kjo ngaqë megjithë mbrojtjen që FIFA me të drejtë kërkon t’i bëjë pavarësisë së lidershipit të FSHF-së, ajo e kupton më mirë se askush që futbolli i një vendi është diçka tejet më hapsinor se sa qoftë dhe lidershipi i zgjedhur i Federatës Kombëtare të një Shteti.

Ironia është ajo që e kemi thënë disa herë: se Federata Shqiptare e Futbollit, me rënien e regjimit komunist, dhe jo vetëm ajo, por sidomos ajo, ka marrë një pavarësi që as në ëndërr nuk e ka pa, ndërsa FIFA kërcënon pamëshirë për gati dhunim të pavarësisës së saj (“fushata denigruese”). Në një kohë që aq e fortë është pavarësia e FSHF, saqë e pakta tash nja 10-12 vjet, nëse për një çast qeveria, shteti, pushteti, a s’di se kush, merr guximin të ndërhyjë sado pak në punët e Federatës Shqiptare të Futbollit, kjo menjëherë nis e kërcënon me padi në FIFA dhe UEFA. Si të ishte e FIFA-s dhe e UEFA-s, dhe jo e Shqipërisë!

Nuk është qëllimi i këtyre rradhëve për t’u zgjatur me konfliktin zhurmëmadh të ngjashëm të nëntorit 1996 kur mu për shkak të ndërhyrjeve të administratës shtetërore në punët e forumit drejtues të futbollit, papritmas FIFA pat njoftuar për pezullimin (jo përjashtimin) e Shqipërisë nga rradhët e saj. Kohë kur me cilësinë e kryeredaktorit të gazetës “Sporti Shqiptar”, kam botuar shkrimin tronditës me titull “FIFA dhe “Fakset klandestine””, duke e filluar me thënien se “një lajm i ardhur prej agjensisë Reuters për një pezullim të Shqipërisë prej FIFA-s, duhet marrë paksa edhe me humor, sepse dihet “nuk ka gjë më serioze se humori”, siç thotë sentenca…”

Kishte ndodhur që njerëzit e Regjimit të rënë kishin nisur ndërkaq, fax-et e fshehtë për një padi e disinformim të FIFA-s…

Isha i bindur, dhe jo i vetëm, që FIFA nuk mund të përjashtonte kështu me një të rënë të lapsit, një shtet anëtar të saj. Në të vërtetë FIFA kërcënonte. Më mbas sekretari i përgjithshëm i FIFA-s i asokohe, Blatter, iu tha drejtuesve të sportit kombëtar “se nuk jam i mirëinformuar”. Kuptohet, vendimi i pezullimit apo përjashtimit të Shqipërisë nuk zgjati as 48 orë, e shteti heshti ndërkaq me mosveprim dhe dy javë më mbas Shqipëria luajti normalisht ndeshjen e saj me Irlandën e Veriut në Belfast.

Më tepër se kërcënimi, e kishte marrë fjalën diplomacia e futbollit, sepse atje, në FIFA, edhe pse mund të ketë simpatizantë të pamposhtur të lidershipit të Federatës Shqiptare të Futbollit, e dijnë fort mirë se futbolli i një shteti nuk është pronë e Federatës së Futbollit të atij shteti, por e popullit të atij shteti, i cili gëzohet, dëfrehet, qetësohet dhe merr kulturë edhe përmes futbollit.

Dihet se ka ndodhur disa herë në kohën e Regjimit që Shqipëria Komuniste sfidonte me mosluajtje skuadrat e BRSS, Rodezisë së Jugut, Afrikës së Jugut, Koresë së Jugut, Kilit, Tajvanit me në krye SHBA. Përjashtimet kanë qenë disa, gati të përvitshme sa nuk mbahen mend. Pa harruar ndërkaq vetpërjashtimet që e linin Shqipërinë me vite jashtë garave evropiane. Kujtojmë se dy përjashtimet më të freskëta qenë atë që e përjashtuan nga pjesëmarrja në Kupat e Evropës më 1992 dhe 1997. Dhe në të dy rastet sepse, simbas UEFA-s, Federata Shqiptare e Futbollit nuk arrinte të siguronte zhvillimin normal të Kupës së Evropës, e, Shqipëria mbeti e përjashtuar për ato dy sezone. Nuk ishte faji i saj megjithate, por i pamundësisë së qeverisë shqiptare për të siguruar rendin e qetësinë në ato dy vite të trazuara 1992 dhe 1997.

Duke iu kthyer pezullimit të ri, këtij të 14 marsit 2008, vërejmë ndërkaq se pati një jehonë të madhe në Shqipëri. Tituj gjigandë, shkrime “euforie” të një kahu tjetër sikur të ishte realizuar mu ajo që aq fort pritej apo dhe dëshirohej. E, nuk duhej shumë mund për të kuptuar se në mbrapaskenë, çuditërisht shihej pra, një farë kënaqësie që qeveria shqiptare e mori këte shuplakë. Thuajse të gjithë ishin në anën e Federatës Shqiptare të Futbollit, e cila asnjëherë në historinë e saj ndoshta, nuk ka patur këte mbështetje të shtypit sa sot. Kjo është vërtet tejet interesante për t’u hulumtuar se çka ka ndodhë. A është kjo mbështetje e njëanshme e opinionit gazetaresk në demokraci, apo është qëndrimi i drejtë kritik më i rreptë ndaj gabimeve të një qeverie? Apo kemi të bëjmë me një qëndrim që në këte Shqipëri të brishtë në shtet e qeveri, mban njëanshmëria e një kahu tjetër bindjesh politike apo të një prejardhjeje të caktuar politike. Që të kujtojnë fax-et klandestine të vitit 1996…

E vërteta është se pati një vërshim të papamë “revolte”. U tha deri se kështu “Shqipëria mnd të rrezikojë edhe integrimin e saj në Evropë”. U tha madje se mendohet që edhe futbolli, dëshira qoftë e çfrenuar e një qeverie për të kontrolluar financat e një Federate Sportive, mund të ndikoka deri në integrimin a mosintegrimin e një shteti në bashkësinë demokratike kontinetale! Kaq e fortë është njëanshmëria në mbrojtje të FSHF-së dhe Komitetit Ekzekutiv jo mbarëkombëtar të saj!

Vërshimi ishte vërtet origjinal në “euforinë” e tij: “FIFA përjashton Shqipërinë”; “Mandata e FIFA-s”; “Stop ndeshjeve ndërkombëtare”; “FIFA nuk toleron ndërhyrjet politike të shtetit shqiptar në autonominë e FSHF”; “Katil fermani i FIFA-s”; “Shqipëria del jashtë, Kosova gati për të hyrë”; “Futbolli në prag kolapsi”; “Ky është një turp!”. Dhe deri te një urim i këtij stili: ” Urojmë të rikthehemi në familjen botërore!”

Po a vërtet kaq shpejt qenkemi flakur jashtë familjes botërore të futbollit?...

Duket qartë se ndodhemi përpara një marramendjeje të përmasave po të çfrenuara të trajtimit të këtij rasti, të sapokthyer në një vërshim të pamatë ndjenjash. Çka të çon te padurimi i qarqeve të caktuara për ta pa Shqipërinë vërtet të përjashtuar nga garat evropiane të futbollit, mesa duket vetëm për t’u kënaqur me një shuplakë të fortë kundër kësaj qeverie.

Kësisoji, e gjithë ngjarja rrezikon të shndërrohet në një lloj ankthi në përgjigje të mëdyshjes se kush do të fitojë: qeveria apo FSHF-ja, dhe jo për punë a çështje futbolli. Eshtë si një lloj rrahje gjoksi prej një kënaqësie që vjen prej retorikës: “a nuk ju kam thënë?”.


2.

Në të vërtetë përveç kësaj ngjarje, ka edhe nja njëqindenjë arësye të tjera për t’u pezulluar futbollin shqiptar. Dhe jo thjesht “cënimi i pavarësisë së FSHF-së”. Edhe pse e thotë FIFA. Arësye që janë shumë më të forta se sa “governmental purge” e vitit 1996 apo

“constant governmetal interference” e vitit 2008.

Shpesh herë na duket se tek qeverisësit thuajse të të gjitha këtyre kohëve, e pakta të 10-13 vjetëve të fundit, mungon një kulturë e mirëfilltë sportive, ose ndryshe një njohje e plotë sportive. Përjashto kohën kur mbas rënies së BFSSH-së më 1992-1993, u riorganizua sporti shqiptar në rang Komiteti Olimpik dhe në rang ministror, kur vlerësimi arriti deri aty sa sporti të përfaqësohej me një zëvendësministër (Vesel Rizvanolli) madje edhe me një sekretare shteti (Marjeta Zaçe), e mandej prap me një zëvendësministër (Kreshnik Tartari etj.) çka më mbas mungoi. Me një fjalë mungoi drejtuesi – njohës i mirëfilltë i lëvizjes sportive në vend. Mungoi shembulli i përfaqësuar sidomos prej zëvendësministrit Vesel Rizvanolli me ngritjen e Këshillit Kombëtar të Sporteve simbas shpikësve të tij në Britani të Madhe kur u vunë themelet e sportit kombëtar të shoqërisë demokratike.

Ishte një Këshill i cili mbas vitit 1997 u rrënua keqas dhe mbeti i parindërtuar deri më sot.

Tash, i dalë kështu hap mbas hapi në rend të dytë, drejtimi sportiv humbi nordin, nordin e marrëdhënieve Federatë Sportive – Qeveri. Ata të cilët më 1997-98 shkatërruan Këshillin Kombëtar të Sportit nuk kanë gabuar. Më shumë se kaq: janë fajtorë të mëdhenj. Çka ka çuar te mosnjohja dhe mosprania e këtyre marrëdhënieve simbas modeleve të njohura perëndimore.

Eshtë një zbehje që simbas interesave të tyre e shfrytëzojnë bukur mirë federata të caktuara sportive. Përjetojmë dasi, e deri dyfederatësha në sporte të ndryshme, duke u krijuar probleme tejet të mprehta, gjithnjë në dëm të lëvizjes sportive. Na duhet të pranojmë se mungon një rregullator kombëtar, që t’iu japë zgjidhje, natyrisht mbështetur në Ligjin për Sportet, gjithë këtyre ngatërresave apo çoroditjeve sportive. Përsa kohë është zhdukur Këshilli Kombëtar i Sporteve dhe ky rol nuk i është dhënë, bie fjala Komitetit Kombëtar Olimpik, problemet do të mbesin gjithnjë të mprehta dhe këte kaos mund ta shfrytëzojnë për interesat e tyre jo vetëm qeverinat, por sidomos lidershipe të Federatave Sportive, duke thërritur në kupë të qiellit se po iu cënohet pavarësia. Ndonëse punojnë në zyrat që janë ende të shtetit, në objektet e terrenet sportive që gjithashtu janë ende të shtetit, dhe të mbrojtur javë për javë nga policia që është po e shtetit dhe madje duke marrë ende një pjesë të financimeve po nga shteti apo duke u sponsorizuar falë lirisë që iu blaton po ligji i shtetit në demokraci.

Le të marrë me mend për një çast FSHF sikur qeveria apo shteti të guxojnë që një javë të vetme t’i thonë se nuk ta çojmë policinë apo që nuk t’i japin stadiumet për ndeshjet. Nuk do të mundet të organizojë asnjë ndeshje. Dhe vrapon e padit në FIFA se po i cënohet pavarësia ngaqë Ministria kërkon të përimtojë paratë që ajo i jep futbollit kombëtar! A e ka llogaritur ndonjëherë FSHF se sa i kushton një ndeshje popullit shqiptar me angazhimin e policisë, të stadiumeve, e që tash e parë ka përpunuar një opinion se ajo çka jep shteti është e papërfillshme? Dhe kur me stadiumet e boshatisura dhe me privatizimin e loterive sportive shteti thuajse nuk nxjerr asnjë përfitim?...


3.

Sot nuk mund të flitet për sportin kombëtar pa kuptuar se çka ka ndodhur me sportin ndërkombëtar sidomos 25 vjetët e fundit, ku i drejtuar prej personaliteteve të tillë si Huan Antonio Samaranch apo Joseph Blatter, amatorizmi “antik” i një Pier de Coubertin mori fund dhe mbi gjithçka ka dalë paraja. E varfër në parà Shqipëria sportive hap mbas hapi po i besohet pasanikëve të sapoformuar shqiptarë, të cilët padyshim luajnë një rol të rëndësishëm mbështetës për sportet. Po për fat të keq Shqipëria ende nuk ka përcaktuar qartë nga ana ligjore këte rol. Nga ana tjetër, e mbytur në parà, FIFA, ka fituar një pushtet shumë të madh në lëvizjen botërore sportive, pushtet financiar, shoqëror, deri ideor të një filozofie sunduese shpesh deri në diktat, që ajo e shtrin edhe në Federatat Kombëtare anëtare të saj, Por kurr në kuptimin e keq të këtij diktati.

Korrupsioni, përdorimi i lëndëve dopinguese, dhuna – tri plagë të rënda të modernizimit të sportit botëror, i ka detyruar Federatat Sportive Ndërkombëtare ta mbajnë disi nën fré sportin e sotëm. Ndryshe nuk bëhet dhe ndërkaq, pavarësia edhe e Federatave Kombëtare bëhet tejet e rëndësishme sidomos për të luftuar këto tri dukuri që ndikojnë jashtëzakonisht në vetë shoqërinë e sotme. Kjo pavarësi iu pëlqen sidomos presidentëve të federatave të caktuara sportive kombëtare, të cilët shteti që ato përfaqësojnë iu duket shumë i vogël përballë mbështetjes kësisoji që mund të përftojnë prej FIFA-s. Rastet e fundit të Federates Shqiptare të Futbollit, që sapo qeveria ndërmerr qoftë edhe një lloj “ndërhyrjeje” të vogël të përimtimit financiar, e provojnë këte. Eshtë një zotësi jo e vogël nëse kreu i një Federate Kombëtare arrin të bindë FIFA-n për prekje të pavarësisë së saj prej qeverisë, vetëm e vetëm sepse kjo kërkon të përimtojë financat që ajo i jep Federatës Kombëtare.

Kemi përshtypjen se kësisoji, tash për tash, qeveria shqiptare e ka humbur këte garë marrëdhëniesh me Federatën Shqiptare të Futbollit. Për mendimin tonë ngaqë qeveritë ndodhen tepër larg FIFA-s në marrëdhënie të ndërsjellta. Sa kohë ka kaluar dhe qeveritë shqiptare nuk kanë bërë asnjë ftesë mirëfilli për një vizitë në Shqipëri të krerëve të FIFA-s apo dhe të Komitetit Olimpik Ndërkombëtar (CIO)! Jo një ftesë përmes një Federate apo të KOKSH, por një ftesë përmes vetë qeverisë apo shtetit me synimin për të parashtruar një hapësirë më largpamëse se ku ndodhet sporti kombëtar i një vendi të vogël si Shqipëria me shumë probleme ekonomiko-shoqërore, e pse jo, edhe institucionale ende të brishta qeveritare.

Një ftesë për të biseduar, për të shkëmbyer mendime, për t’i dhënë një nxitje sportit kombëtar, po dhe të vetë marrëdhënieve ndërsportive qeveri-shtet-federatë kombëtare. E jo më të na shkojë ndërmend një vizitë e një qeveritari shqiptar në selitë e CIO-s apo të FIFA-s. Nuk mjaftojnë E-mailet apo fax-et për të krijuar atë lidhje Shqipëri – Forumet Sportive Ndërkombëtare, që qofshim të gabuar, sot janë thjesht një lidhje e një marrëdhënieje simbolike. Kështu përshembull, FIFA do të stepej përballë problematikës së sotme të futbollit shqiptar.

Mendojmë se FSHF ka ditur që mjaft bukur të mënajnojë qeverinë shqiptare, madje nga vendimi i fundit i FIFA-s, duket qartë se ia ka arritur ta paraqesë atë si një lloj gogoli përballë Federatës Shqiptare të Futbollit.


4.

“Me rekomandim të Komitetit të Shoqatave të FIFA-s, u vendos pezullimi i

Shoqatës së Futbollit të Shqipërise për shkak të ndërhyrjeve të rënda

Politike”, deklaroi Presidenti i FIFA-s, Joseph Blatter, në konferencën e tij për shtyp të 14 marsit. Pa sjeguar se ku qëndronte “ndërhyrja politike” . Ngaqë Ministria kërkon të përimtojë financat e FSHF për pjesën e saj, apo për shkak të nja katër rreshtave të Ligjit për Sportin a Statutin e FSHF?

FIFA “do të vazhdojë të mbikqyrë rastet në Kuvait dhe Dominikë, - tha më tej presidenti Blatter, - ndërsa në rastin e Madagaskarit, u vendos që shoqata do të pezullohet automatikisht nëse dekreti qeveritar për të shkrirë shoqatën nuk anullohet brenda tri

ditëve. Edhe qeverisë etiopiane do t’i kërkohet që të lejojë Federatën Etiopiane të Futbollit të hyjë serish në selinë e vet”.

Vështroni se sa poshtë ka rënë “piazza”, teksa FIFA e krahason Shqipërinë me Madagaskar e Etiopi, kur siç e shihni rastet e tyre janë vërtet skandaloze, e që s’kanë asgjë të përbashkët me rastin e Shqipërisë!

Shton më tej Presidenti Joseph Blatter:

“Ndërsa situata përsa i përket Shoqatës Spanjolle të Futbollit (RFEF) do të monitorohet ngushtësisht mbas dekretit ministerial që synon rregullimin e procesit të zgjedhjeve të drejtuesve të shoqatës, që në efektivitet shkurton mandatin e drejtuesve aktualë me 8 muaj. Komiteti Ekzekutiv mbështet RFEF në vendimin e saj për t’iu përmbajtur statuteve dhe rregulloreve të veta si dhe atyre të FIFA-s”.

Prap asgjë të përbashkët me rastin e Shqipërisë. Madje shumë më rëndë në Spanjë teksa qeveria e saj kërkoka t’i diktojë Federatës së Spanjës së tij deri shkurtimin e mandatit të drejtuesve aktualë në 8 muaj. Kjo po, është vërtet ndërhyrje politike. Por FIFA natyrisht që e don fort Spanjën e Realit e të Barcelonës, të cilën doemos nuk guxon ta pezullojë por vetëm do ta monitorojë. Ndryshe do të prisheshin në çast gjeopolitikat e futbollit botëror. E po kështu edhe për Turqinë me rastin e saj kur Blatter deklaron se “situata në Turqi do të vazhdojë të jetë nën mbikqyrje”. Vetëm mbikqyrje! A nuk është bërë edhe Turqia fuqi botërore në futbollin e sotëm?

Vështroni se sa poshtë ka rënë “piazza”. Ata që pezullohen janë Shqipëria, Madagaskar, Etiopia! Të cilat nuk janë jo më superfuqi, por as fuqi futbolli. Mbase për t’u rritur përsëmbari, duhen “rrahur” paksa këta të vegjël!...

Dhe papritmas FIFA pezullon për herë të dytë Shqipërinë brenda 12 vjetëve. Interesante është se në të dy rastet ka qëlluar të jetë po e njëjta qeveri e të njëjtës forcë politike! Eshtë mu ajo qeveri e cila shkatërroi strukturat sportive të diktaturës dhe ndërtoi ato perëndimore, në administrim, ligje e strategji. Një paradoks! Dhe vjen pezullimi, një pezullim që vjen thjesht prej asaj që thamë më sipër. Në një kohë që po ta përimtojmë me zell situatën që kalon futbolli shqiptar i drejtuar prej FSHF-së së sotme, na del se ka vërtet njëqindenjë arsye të tjera, shumë më të mëdha për ta pezulluar Shqipërinë e futbollit.

Qeveritë shqiptare ende nuk arrijnë të kuptojnë fuqinë e madhe që kanë përftuar sot këto organizata multimilionere sportive ndërkombëtare, çka nuk përjashtohet edhe mundësia e një gjetjeje të një gjuhe të përbashkët të disa qarqeve të atjeshme, qoftë edhe me pasanikët e sapoformuar që mund të drejtojnë deri Federatën e një vendi të vogël. E kështu të ngrëjnë në qiell cënimin e pavarësisë, ndonëse ka njëqindenjë arësye të tjera shumë më të rëndësishme për të pezulluar futbollin e sotëm, qoftë edhe të një Shqipërie.


5.

Federatën Shqiptare të Futbollit mund ta pezullosh shumë lehtë kur, bie fjala, sheh se ajo prej vitesh nuk ka plotësuar kërkesa të licensimit të UEFA-s. Vështro fikjen e futbollit te fëmijët e të rinjtë, kushtet e tyre, organizimin e mjerë të ekipeve të shkallëzuara në klubet e futbollit të qyteteve. Shqipëria mund të pezullohet me plot të drejtë sepse ajo nuk ka ndërtuar asnjë stadium simbas kërkesave të UEFA-s apo FIFA-s, pavarësisht se këto lejojnë zhvillimin e ndeshjeve ndërkombëtare në ndonjerin prej tyre. Shqipëria është i vetmi vend në Evropë që ka stadiume pa banjo për publikun. Edhe për këte mund ta pezullosh menjëherë. Pa shkuar te siguria e stadiumeve, për të cilën kurr nuk flet FSHF.

Shqipëria mund të pezullohet menjëherë mbasi FIFA të shohë që në stadiumet shqiptare, qoftë edhe tek ai më i miri, nuk ka asnjë kusht për punën e gazetarëve. A e merrni me mend se çka ndodh kur vijnë gazetarë të huaj në Tiranë? Zotërojmë një fotografi të jashtëzakonshme të qëndrimit një mbi një të gazetarëve të huaj në një ndeshje ndërkombëtare. Eshtë një pamje që të nënkupton një tribunë tifozash të viteve ’50, jo një tribunë shtypi të Shekullit XXI: kamera mbi krye, katër vetë në dy vende, bërryla të hallakatun, gazetarë ndenjur e në këmbë, shtyrje e shtërngime. Kur secili madje duhet të ketë edhe hapsirën e përdorimit të kompjuterit. Shqipëria është i vetmi vend në Evropë që nuk ka asnjë stadium me një sallë shtypi sado modeste. Pa të shkuar ndër mend te telefoni në dispozicion të gazetarëve, te kompjuteri i sallës dhe te tryeza e informacionit, siç i gjen kudo në Evropë. Ju duket e vogël edhe kjo? Eshtë vetëm ABC e kushteve të zhvillimit të një ndeshje futbolli jo më ndërkombëtare, por edhe e Kampionatit Kombëtar. Shqipëria është i vetmi vend në Evropë ku informacioni për shtypin dhe spektatorin në një ndeshjeje është në nivelin zero. Edhe kaq mjafton për t’u pezulluar Shqipëria.

Do të ishte mirë që Presidenti i FIFA-s, Joseph Blatter, i cili ka 33 vjet që punon në FIFA, qysh më 1975 kur u bë drejtor teknik i saj, sekretar i përgjithshëm (1981-1998) dhe president qysh nga 1998, njeri shquar i ligjit dhe i administrimit ekonomik dhe i biznesit, diplomant i Universitetit të shquar të Lozanës, t’i njihte mirë pra këto mangësi të mjedisit futbollistik të Shqipërisë. Nuk dimë nëse e informon Federata Shqiptare e Futbollit. Joseph Blatter është tejet i ndijshëm. Ai i ka dhënë një nxitje të madhe zhvillimit të futbollit botëror. Po mesa duket lidershipi i FSHF-së ia ka arritur të bindë se në Shqipëri futbolli nuk ka asnjë problem tjetër përveç cënimit të pavarësisë së FSHF-së sa herë që qeveria kërkon të dijë se çka është bërë me paratë që ajo i jep futbollit. Në një kohë kur mjafton vetëm që të shohësh skenat e shumë ndeshjeve të Shqipërisë, qysh prej episodit të famshëm kur iu fut kryet në thes gjyqtarit, çka nuk e njeh historia e futbollit në Evropë, e deri te shpërthimi masiv i konfliktit midis lojtarëve të dy skuadrave më të mira javën që shkoi, për ta këcënuar me pezullim FSHF-në dhe futbollin që ajo drejton. Ndërsa rastet e goditjes me grusht të gjyqtarit mu në mes të fushës, në Shqipëri numërohen përtej gishtave të njërës dorë!


6.

Kam pasë fatin ta njoh personalisht Jospeh Blatterin dhe të shkëmbej bisedë të shkurtër me te, në Zurich më 1997, kur i kam kërkuar të më shoqërojë librin tim “Kupa e Botës” me parathënien e shkruar prej tij, çka ai me nobilitet e realizoi. Ky diplomat i madh i futbollit, i cili ka drejtuar Federatën e Hokejt të Zvicrës dhe prej tridhjetë vjetësh futbollin botëror, përveç të tjerave një poliglot dhe gazetar, ka një devizë të madhe të filozofisë së tij që thotë: “Football for all, all for football”. Që kuptohet se do të thotë “Futbolli për të gjithë, të gjithë për futbollin”. Po të vijë për një vizitë të disi pak më të gjatë në Shqipëri, e të ndjekë Kampionatet e Shqipërisë, apo të gjithë rangjet e kampionateve, nga ky i pari deri ai në Velipojë, Koplik e Pukë e deri në Plug, Cakran s Këlcyrë, prej të rinjve e deri te fëmijët, ai do të kuptojë se filozofia e tij që është edhe filozofi e FIFA-s, ende nuk ka mbërritur në Shqipëri.

Stadiume të boshatisura, spektatorë që nuk vijnë në ndeshjet, ose që vijnë rreth nja 1500 mesatarisht për çdo ndeshje, çka do të thotë më pak sa Paraluftës. Dhe FSHF padyshim është e vetmja Federatë në Evropë që nuk arkivon audiencën e spektatorëve në ndeshjet. Edhe vetëm kaq mund të mjaftojë për ta kërcënuar me pezullim Shqipërinë e futbollit, e cila nuk e ka kthyer në spektakël të javës futbollin për familjen shqiptare. Shqipëria është i vetmi vend në Evropë që kurrnjiherë nuk mund të gjesh një familje të re të vijë në stadium. Presidenti i FIFA-s do të vërente se një përkufizim tjetër i filozofisë së tij, që thotë se: “Futbolli është sinonim i teatrit”, në Shqipëri asesi nuk gjen zbatim. Do të zhgënjehej, e ndoshta do t’i shkonte nëpërmend për një pezullim sui generis të Shqipërisë.

Vetëm në vitet e fundit në Kampionatin e Shqipërisë janë rreth 30 ndeshje të fundit të Kampionatit me rezultate tejet të çuditshme, që nuk ka logjikë në botë që t’i pranojë, çka të çojnë te trukime të papame.

Autorit të këtyre rradhëve natyrisht që kurr nuk i shkon nëpërmend se në ndeshjet e fundit të Kombëtares së Shqipërisë, njerëz të Federatës Shqiptare të Futbollit janë përzier në lëshimin e rezultatit. Me atë njohje që kemi, sado modeste qoftë, nuk besojmë se në FSHF ka njerëz të tillë. Por ndeshjet mund të lëshohen edhe pa dijeninë e njerëzve të kancelerisë së FSHF. Asgjë nuk mund të themi, por nëse hulumtohen me kërkesë të lartë ripamjet e disa prej golave të dy humbjeve të Kombëtares, do të vërehet se statizmi i disa lojtarëve është megjithate krejt i artificial dhe i papranueshëm!...

Mendojmë megjithate, se nuk janë këto episode thelbi i gjithë kësaj situate, por se të gjitha ato çka thamë më sipër, janë shumë më tepër se sa çdo “constant governmetal interference” që mund të vijë prej kërkesës qoftë dhe të rreptë të shtetit a qeverisë shqiptare për të kontrolluar financat e FSHF-së e që të çon te pezullimi i Shqipërisë.

Nuk dimë nëse është e informuar FIFA, që sot në Shqipëri asnjë klub nuk ka statusin e pavarur financiar organizativ si në çdo vend të Evropës. Të futur midis dyzimit qeveri-bashki-privat deri në një “ngatërresë” prej së cilës asnjeri nuk ndjehet zot i plotë i drejtimit, klubet e futbollit në Shqipëri kurrsesi nuk plotësojnë kushtin evropian të filozofisë blatteriane të pavarësisë së plotë ekonomike.

Eshtë formuar një bindje e gabuar vitet e fundit se futbolli në Shqipëri është Kombëtarja, ndonëse pavarësisht prej rritjes së saj të dukshme, rreth 60 përqind e përbërjes së saj nuk është fryt i futbollit kombëtar të Kampionatit Kombëtar të Shqipërisë, e kjo do të thotë se Kombëtarja sundohet prej lojtarëve të cilët nuk kanë dalë nga futbolli i Republikës së Shqipërisë. Edhe kështu mund të bëhet një Kombëtare, dhe s’ka përse të mos bëhet, por kjo nuk do të thotë se ke futboll të zhvilluar në një Shqipëri ku cilësia e Kampionatit Kombëtar njeh nivelin cilësor ndër më të ultët e Mbasluftës

Federata Shqiptare e Futbollit, mund të kërkojë prova për këte konkluzion, por ajo e di më mirë se ne, se sot cilësia e futbollit është e matëshme më lehtë se kurrnjiherë, edhe pse ajo nuk e matë këte cilësi. E themi këte sepse nuk dimë të jetë paraqitur ndonjëherë publikut diçka kësisoji. Kemi të drejtë të mendojmë se futbolli në Shqipëri nuk matet, nuk përimtohet, nuk mbështetet në shkencën e sotme sportive. Edhe kjo mund të të çonte te një pezullim, përderisa je në rënie, ndonëse e thënë kështu kjo të duket tejet subjektive, përsa kohë objektive qenka një dhe vetëm një: cënimi i pavarësisë së Federatës Shqiptare të Futbollit për shkak të këmbënguljes qeveritare për një përimtim financiar apo qoftë dhe të nja katër rreshtave të diskutueshëm në Ligjin për sportin prej ku duhet të rrjedhë edhe përpilimi ligjor i Statutit të FSHF në marrëdhëniet me Shtetin Shqiptar.


7.

Nëse Federata Shqiptare e Futbollit është e vetmja Federatë në Evropë që pa mbaruar një sezon futbolli i ndërrohen mbi 30 trajnerë të vetëm 12 skuadrave; nëse nuk ndal largimi drastik i spektatorit; nëse ka mangësi stërvitore të dukshme; nëse është goditur futbolli tradicional i qyteteve (Durrësi, Vlora, Korça, Gjirokastra, Berati, Fieri, Lushnja…); nëse sundon drejtimi i njëanshëm i Federatës Shqiptare të Futbollit me në krye Komitetin e saj “të famshëm” Ekzekutiv jo përfaqësues i hartës futbollistike të Shqipërisë, madje me rikthim personazhesh të Regjimit (kujto përfaqësimin tepër ”guximtar” të paradoditshëm në Kosovë); nëse Lëvizja futbollistike dhe Kampionati Kombëtar i Shqipërisë përshkohen në një nivel të ulët organizimi; nëse zbehet deri në padukje figura e rolit të Sekretarit të Përgjithshëm të FSHF-së përmes zëvëndësimeve të rrufeshme e të paspjegueshme; nëse drejtuesi i parë i sportit të regjimit komunist, sot në demokracinë kundërkomuniste ia ka arritur të jetë një prej drejtuesve të Federatës Shqiptare të Futbollit si dhe president i një Federate Shqiptare të një sporti tjetër (çfarë shkelje statuti e ligji bashkë!); nëse të gjithë anëtarët e Komitetit Ekzekutiv mbi 90 përqind i ka një qytet i vetëm Tiranë; nëse nuk ekziston organizimi i tipit evropian i shitjes të së drejtës televizive të Kampionatit Kombëtar, që është copëzuar në disa kahe e personalizime; nëse FSHF nuk bindet se sot ka pavarësinë që nuk e ka patur kurrnjiherë kësisoji në gjithë historinë e saj 78 vjeçare; nëse ajo nuk bindet se ka gabuar rëndë që në gjashtë vitet e fundit ka ndërruar gjashtë herë skemën organizimit të Kampionatit, duke goditur kështu mu qëndrueshmërinë e stinës kombëtare futbollistike dhe nuk është bërë i njohur bie fjala, “Dekalogu etik i FIFA-s”; nëse harrohet deklarata e Presidentit të UEFA-s, Michel Platini (“më 2008 do të ulemi me Bashkimin Evropian për të bashkëpunuar dhe diskutuar për luftën kundër korrupsionit në futboll”) dhe nuk arrin ta kthesh ate në marrëdhëniet e tuaja me qeverinë tënde për ta vështruar futbollin kombëtar, mbi të gjitha, si një dukuri ndikuese shoqërore në përmasa të gjëra shpirtërore dhe kulturore, që pasuron jetën e rinisë dhe e largon ate nga sëmundjet e kohës: drogës, kotësisë, krimit, pijes, tymit të kafeneve, pashpresës, pesimizmit; nëse janë shkelë të gjitha rregullat kur ëshë shkarkuar pa shkak katërshja më popullore e Federatës me në krye Mexhid Haxhiun drejtuesi i shkëlqyeshëm i Sektorit Teknik të FSHF – figurë e madhe në futbollin shqiptar, i persekutuar, e duke votuar madje për fatin e tij si anëtarë të Komitetit Ekzekutiv, edhe njerëz të rrëzuar nga populli qysh më 1991; nëse ky Komitet Ekzektutiv i njëanshëm i FSHF ka votuar pra, edhe për shkarkimin e Astrit Hafizit, Kreshnik Agollit dhe Uvil Zajmit, i pari një trajner ndër më me zë i Kombëtares së Shqipërisë, i dyti ndër të rrallët specialistë të futbollit i diplomuar në Romë dhe i vetmi shqiptar që ka mbaruar kursin e gjatë e të plotë të trajnerëve në Coverciano të Italisë, i treti drejtuesi për vite i sektorit të gjykimeve në FSHF, dhe tre prej tyre lektorë të UEFA-s në Shqipëri; dhe në fund të fundit, nëse me gjithë këto “nëse” që nuk kanë të mbaruar, prap mendon se të gjitha këto njëqindenjë arësye janë shumë më pak se sa ndërhyrja e qeverisë tënde për të përimtuar financat e mara prej ministrisë, atëherë duhet të themi se ka luejtë boshti i tokës.

Prapseprap ne besojmë se vërtet ka njëqindenjë arësye të tjera për ta pezulluar Shqipërinë e futbollit me të gjithë Federatën e saj.

Dhe nuk mendojmë se të gjitha këto janë vetëm mu për faj të Federatës Shqiptare të Futbollit. Asnjërën nga këto ajo nuk mund t’i bëjë pa Shtetin, pa Qeverinë apo Ministrinë e vendit të saj. Faji i Federatës Shqiptare të Futbollit qëndron mu këtu: se ajo kujton se mund t’i bëjë e vetme të gjitha këto. Dhe e ka zbritur në fund bashkëpunimin e saj me Shtetin, Qeverinë dhe Ministrinë e saj. (E kjo edhe për gabime të Shtetit e të Qeverisë). Këte e vërteton menjëherë fakti që ajo e padit Shtetin, Qeverinë dhe Ministrinë e vendit të saj te FIFA, duke harruar se më fort se shkaku krejt i vogël për çka ajo padit te FIFA, ka njëqindenjë arsye të tjera për ta pezulluar Shqipërinë e futbollit dhe Federatën Shqiptare të Futbollit.

Presidenti Blatter e di mirë se Futbolli nuk është i Federatës Shqiptare të Futbollit, por i shqiptarëve.
 




____________
\"Mos shikoni kishat as xhamijat se feja e shqiptarit eshte shqiptaria.\"