Kushdo që do ta njohë ose e njeh të vërtetën historike, populli shqiptar dhe populli serb janë të armiqësuar dhe në konflikt me shekuj. Armiqësia më e theksuar (që mbahet mend nga shumica e shqiptarëve të tanishëm) është ajo e fundshekullit të 19-të. Kjo armiqësi eskaloi sërish në fillim të shekullit të 20-të, gjatë Luftës së Parë e të Dytë Ballkanike si dhe gjatë Luftës së parë e të Dytë Botërore.

Kulmi i armiqësimit më të ri të shqiptarëve dhe serbëve u provokua nga regjimi serb, nën sundimin e Sllobodan Millosheviqit, gjatë viteve 1989-1999. Për përmasat e krimeve serbe ndaj shqiptarëve, në vitet 1988-1999 është i informuar gjerësisht edhe opinioni botëror, ndaj s’ka nevojë të ndalemi tani dhe t’i rikujtojmë ato bashkë me pasojat.
Në interes të popullit shqiptar dhe të popullit serb sot është pajtimi dhe mirëkuptimi për ndërtimin e të tanishmes dhe të ardhmes, për fqinjësi të mirë e paqe të qëndrueshme.

Sado që nga ana serbe kemi vetëm disa zëra të vetmuar që kërkojnë falje për krimet e bëra nga regjimi serb ndaj popullit shqiptar (gjatë viteve 1989-1999), ne, nismëtarët shqiptarë për pajtim ndërmjet popullit shqiptar dhe popullit serb, duam ta lusim popullin tonë që t’ia shtrijë dorën e pajtimit popullit serb. Këtë lutje tonën e mbështesim kryesisht në interesin tonë reciprok për të tanishmen dhe të ardhmen më njerëzore e paqësore të popullit tonë e të popullit serb. Shpresojmë se shumë shpejt populli ynë do ta mbështesë lutjen tonë, siç shpresojmë se edhe populli serb do t’i përgjigjet gatishmërisë për pajtim.

Derisa të ndërgjegjësohet edhe populli serb për pajtim, lusim popullin shqiptar që gatishmërinë e tij ta dëshmojë menjëherë, pa e pritur gatishmërinë e palës tjetër për kërkim ndjese dhe zemërgjerësi pajtimi.
Pajtimi ndërmjet popullit shqiptar dhe serb nuk i amniston krimet e individëve dhe të forcave kriminale.

Të gjithë bashkëqytetarët serbë të Kosovës i ftojmë të kthehen në shtëpitë dhe tokat e tyre në Kosovë; që të ndërtojmë një bashkëjetesë fqinjësore, njerëzore e të dinjitetshme. Të gjithë ata që ndihen të frikësuar, për mungesë informimi ose për shkak të manipulimit nga politika nacionaliste serbe, jemi të gatshëm t’i ndihmojmë gjatë kthimit të tyre. Zotohemi se fqinjët e tyre shqiptarë do t’i mirëpresin dhe do t’u ndihmojnë në mënjanim të frikës dhe të vështirësive të tyre fillestare, deri edhe në strehim, derisa të rindërtohen shtëpitë e tyre të dëmtuara nga lufta ose nga ndonjë shqiptarë i irrituar prej tmerreve dhe frustrimeve hakmarrëse të luftës.

I lusim personalitetet politike, qeveritare e partiake shqiptare në Kosovë të japin shembullin simbolik të vullnetit të tyre të mirë, që të strehojnë në vilat e tyre familje serbe që dëshirojnë të kthehen në Kosovë. Sidomos nga ato që akoma ndihen të frikësuara.

Ftojmë të gjithë bashkëkombësit tanë vullnetmirë, të cilët dëshirojnë ta përkrahin nismën tonë për pajtim me popullin serb, që të angazhohen për shndërrimin e kësaj nisme në lëvizje të gjerë qytetare për pajtim ndërmjet popullit serb e popullit shqiptar.

Në emër të nismëtarëve

tel. 044 151959

PS. Të gjithë qytetarët vullnetmirë që dëshirojnë ta përkrahin fillesën tonë, i lusim të paraqiten në e-mail-adresë, në telefon ose në gazetat që do të kenë mirësinë ta botojnë këtë tekst.
 

PAJTIMI ME SERBINË - NISMË ASPAK E QËLLUAR, E PAARSYESHME DHE TEPËR E NGUTSHME!

Shkruajnë: Xhemil Zeqiri - Fadil Shyti - Mona Agrigoroaiei

Ne, ju themi hapur se sot ka vetëm një mundësi pajtimi real me pushtuesit dhe kolonizatorët serbo-sllavo-maqedonas (pa i harruar as ata malazezë e grekë): nëse këto shtete koloniale terroriste pajtohen të na i rikthejnë të gjitha trojet shqiptare që nga Pazari i Ri dhe Molla e Kuqe deri në Veles e Manastir e që nga Plava e Gucia deri në Çamëri, kur këto shtete do t´ia njihnin të drejtat e popullsisë shqiptare të dëbuar prej vatrave të tyre të rikthehen në trojet të veta, tani të kolonizuara, dhe do ta njihnin si të ligjshëm ribashkimin kombëtar shqiptar. Për më tepër pozitive do të ishte pajtim i mirëfilltë kërkimi i faljes dhe dëmshpërblimi në mënyrë proporcionale për popullin shqiptar për shfrytëzimin përtej 100 vjetarëve të padrejtë të trojeve shqiptare dhe për të gjitha krimet dhe gjenocidin e ushtruar ndaj popullit të pafajshëm shqiptar.

Lidhur me nismën e zotit Ibrahim Kelmendi, ish-veprimtar të çështjes kombëtare shqiptare, për pajtim me popullin serb dhe Serbinë, vendosëm të bëjmë këtë:

REAGIM

I nderuari, Ibrahim Kelmendi!

Për lëvizjen çlirimtare të shqiptarëve në trojet e veta në ish-Jugosllavi dhe përtej kufijve të atdheut të Shqipërisë e andej Drinit dhe në Diasporë, emri yt nuk është i panjohur për përpjekjet tua që ke bërë për çlirim kombëtar dhe shoqëror, duke u radhitur herët në radhët e para të atyre bijve dhe bijave që jetën ia kushtuan lirisë së Kosovës dhe viseve të tjera të okupuara nga shtetet okupatore sllave.
Si njëri prej veprimtarëve të orëve të para, përkrah heronjve të Kosovës Kreshnike, Jusuf e Bardhosh Gërvalla dhe Kadri Zeka, si njëri prej themeluesve prej Lëvizjes Popullore të Kosovës, krejt natyrshëm e meriton respektin nga populli shqiptar. Pikërisht për këto ide dhe veprimtari vizionare, herake dhe përparimtare, konsiderojmë se ju keni bërë shumë për Shqipërinë Natyrore.
Kjo dëshmohet edhe nga fakti se Serbia i vrau bashkatdhetarët tanë të ndritur, të cilët me vendosmëri po ecnin drejt bashkimit të lëvizjes çlirimtare si parakusht që populli shqiptar të bashkohet rreth një force të organizuar dhe të bashkohet fort në betejat e luftës për liri, të cilat doemos do ta çonin drejt fitoreve të reja: lirisë dhe ribashkimit kombëtar.
Thuhet një fjalë e urtë jona popullore: “Trimi e ka fatin sa gryka e pushkës”. Mbase, kjo maksimë e madhe si një gjerdan fishekësh, më së miri do të shkonte ty. Themi kështu, sepse duke e lexuar veprën tënde (do të thoshim me një biografi kolektive tragjike), me titull: “Atentatet”, vetëm fati ka dashur që ty mos të vriteshe në natën vrastare përkrah me shokët veprimtarë. Mbase kjo as nuk qe fat i një rruge të shtruar me dafina, siç janë munduar ta paraqesin disa ithtarë të LPK-së, të futur si mish i keq, në radhët e LPK-së, dhe pastaj disa liderucë të partive të “pluralizmit” të pasiviteteve ‘90-ta. Duke e njohur këtë bagazh pozitiv tëndin, ne jo pak u befasuam, kur tani ke vendosur të merr një nismë të tillë.
Ajo nuk është aspak me vend dhe e qëlluar, është e dëmshme ata që i marrin ato nisma. Ne, e kuptojmë thellë dëshirën tuaj të mirë për t´i pajtuar dy popuj, që fatkeqësisht gjatë historisë kishin dhe kanë deri sot konflikte dhe luftëra të pandërprera gjatë shekujve. Por, kjo ndodhi mbase jo për fajin e popullit tonë të shumëvuajtur, të cilit pushtues të ardhur përtej Karpateve ia pushtuan trojet e tij etnike. Prandaj, ende pa u mbyllur ky proces i gjatë dhe tepër i vështirë, pra pa u realizuar idealet e breznive të tëra shqiptare që luftuan dhe ranë në altarin e atdheut për liri dhe ribashkim kombëtar, të dilet me nismën e pajtimit, kjo sipas mendimeve tona është hiç më pak se foshnjëri morale dhe politike, që nuk do t´ia dëshironim askujt, për më tepër nuk do ta dëshironim këtë sëmundje nga viruset “demokratike” as ty.

Konferenca e Londrës 1913

Ne, nuk mund të numërojmë nga e dyta, por të fillojmë nga e para:

Ne, fillimisht, do të duhej ta bënim pajtimin brenda kombëtar, i cili jo pak na solli dhe po na sjellë vuajtje - gjak e lot. Për këtë pajtim kishte përpjekje që nga fillimi i viteve 90-ta, kujtojmë këtu përpjekjet e intelektualëve tanë Akademik Rexhep Qosja e të tjerë por, këto përpjekje u goditën pamëshirshëm nga politika e ashtuquajtur "demokratike", nga liderët e partive në pushtet në Tiranë dhe në Prishtinë. Gjendja ka mbetur pezull deri sot, jo për fajet e atdhetarëve të devotshëm, por pikërisht për fajet e devijatorëve më skandalozë të çështjes kombëtare.
Sot, të kërkosh pajtim me Serbinë, është nismë tejet e paqëlluar, sepse okupatorja Serbi, ende as nuk u pendua, as kërkoi falje botërisht për të gjitha ato krime e spastrime etnike që i bëri për më tepër se një shekull në trojet shqiptare, për më keq; ajo ende po e vazhdon “këngën e vjetër” të nxitjes së luftërave të reja duke u betuar rreth zjarreve pirateske, me këngë të egra çetnike se “kurrë nuk do ta lëshojë Kosovën”! Populli serb ende nuk është kthjellë mendërisht sa të heqë dorë nga planet e errëta kolonialiste që të parët ia lanë si amanete nga më të këqijat për pushtime të tokave të huaja. Populli serb fatkeqësisht ende po i voton xhelatët çetnikë të V. Sheshelit dhe “socialistët” e S. Millosheviçit. Disa zëra të vetmuar vërtetë janë në Serbi që sot i shohin ca më ndryshe situatat e krijuara pas luftërave që i humbi dhe i fitoi Serbia. Por, populli ynë thotë: “me një lule nuk çelë pranvera”. Në Serbi tani sundojnë ferrat (dhe siç po shihet) nuk ka rreze drite në horizontin e qiellit pus të saj. Atje, egërsisht po shkelen lulet që kundërmojnë paqe...
Serbia, e humbi luftën në Kroaci dhe në Slloveni, pjesërisht e humbi edhe Maqedoninë dhe Malin e Zi. Themi pjesërisht sepse këto republika janë shpallur të pavarura edhe me marrëveshjen që e patën me Serbinë. Këto, dy ish-republika jugosllave ishin, janë dhe do të jenë aleate besnike të Serbisë dhe kurdoherë (me një politikë dhelparake), kundër popullit shqiptar. Serbia e fitoi luftën në Bosnjë, me ndihmën e Rusisë dhe të disa aleatëve të saj evropianë. Bosnjën e ndau në tri pjesë dhe atje e fitoi një “Republikë Serbe”, të cilën para luftës nuk e kishte. Serbia, sipas përpjekjeve të ethshme që po bënë, ka rrezik serioz për ne shqiptarët që pjesërisht luftën do ta fitojë edhe në Kosovë. Dëshmi e hidhur lidhur me këtë, padyshim, është “zgjidhja e problemit të Kosovës”, sipas Paketës së Ahtisarit. Nuk po ndalemi shumë në dëmin e pallogaritshëm që do t´i kushtojë popullit shqiptar ky plan i zi; por vetëm do të theksojmë se: kjo Paketë pa dorashka iu hapë rrugë serbëve që ta ndajnë Kosovën, nën maskën e decentralizimit, apo më saktë, ta ndajnë sipas orekseve fashiste thjesht, sipas tekeve të tyre politike, pra në enklava serbe. Ndarja e Kosovës është fitore e pjesërishme për Serbinë. Pavarësisht retorikës zhurmuese optimiste të “politikanëve largpamës” të Kosovës, se: “nuk do të ketë ndarje të Kosovës”, realiteti po shihet ndryshe.
Pra, në këtë situatë, pajtimi me Serbinë, është hiç më pak si një ëndërr, ndonëse për dikë mund të jetë e këndshme, realiteti nuk i qëndron besnik. pra është tepër i hidhur.
Ne, sipas traditave të popullit tonë e kemi fort mirë të njohur se kur dikush donë të pajtohet me tjetrin njëri nga ata, pra vrasësi (fajtori) duhet doemos t´i kërkojë pajtim viktimës, (të pafajshmit), e jo anasjelltas, siç po pretendon i nderuari ynë, “pleqnari modernist” alla demokrat, Ibrahim Kelmendi.
Nëse, ne shqiptarët kërkojmë pajtim me Serbinë, ashtu padashur po biem pre e pranimit të fajtorëve për të gjitha ato konflikte dhe luftëra që i patëm me serbët.
Ne, duke kërkuar pajtim me serbët, do të kapitullojmë para bashkësisë ndërkombëtare për faktin se ata me të drejtë do të mendojnë: ja shqiptarët paskan qenë ata që deri sot e paskan trazuar Ballkanin, krejt paarsyeshëm.
Për më keq, ata do të mendojnë: shqiptarët tani po kërkojnë pajtim pas humbjes së tri luftërave, atyre tani u paska hequr dehja e “pushtimeve të trojeve serbe” etj. etj. Ata do të mendojnë se: sikur, ne atyre u paskemi rënë më qafë, kurse ata qenkan detyruar të vetëmbrohen...
Prandaj, zotëri i nderuar, logjika e pajtimit edhe nga këto aspekte morale dhe politike dhe strategjike nuk shkon!
Nëse, sot liderët politikë të Shqipërisë Natyrore, verbërisht pa hezitim po e pranojnë Paketën famëkeqe të Ahtisarit, kjo nuk do të thotë që kjo të kalojë aq lehtë aprovimin dhe zbatimin e saj në trojet tona. Në Shqipërinë Natyrore, sot ka një opozitë jo pa ndikim në popull, por ajo qëllimisht është injoruar dhe po injorohet nga çarqet e huaja ndërkombëtare dhe nga pushtetarët servilë të tyre në Tiranë, Prishtinë, Shkup dhe gjetiu... Por, mos të harrojmë se kjo fatkeqësi jo rrallë na ka ngjarë gjatë historisë sonë të re, në fillim shpërfillja e pastaj ka ngjarë e kundërta përqafimi i vizioneve të opozitarëve atdhetarë, por të mos harrojmë se kjo mbase na ka kushtuar shumë gjatë historisë, sepse kemi humbë shumë kohë, për realizimin e fitoreve tona!
Ne, ju themi hapur se sot ka vetëm një mundësi pajtimi real me pushtuesit dhe kolonizatorët serbo-sllavo-maqedonas (pa i harruar as ata malazezë e grekë): nëse këto shtete koloniale terroriste do të na i rikthenin të gjitha trojet shqiptare që nga Pazari i Ri dhe Molla e Kuqe deri në Veles e Manastir e që nga Plava e Gucia deri në Çamëri, do të njihnin të drejtat e popullsisë shqiptare të dëbuar prej vatrave të tyre të rikthehet në trojet të kolonizuara dhe do të njihnin si të ligjshëm - ribashkimin kombëtar shqiptar. Për më tepër pozitiv do të ishte fakti nëse ata do të bënin kërkim-faljen dhe dëmshpërblimin në mënyrë të përpjesëtuar për popullin shqiptar për shfrytëzimin 100 vjeçar të padrejtë të trojeve shqiptare dhe për të gjitha krimet dhe gjenocidin e ushtruar ndaj popullit të pafajshëm shqiptar.
Ndryshe, "pajtimin" në stilin të bashkim - vëllazërimit të urryer titist dhe të kallajisjes së tij, pra vazhduesit të tij në veshje "multietnike" të Evropës Plakë, ne nuk e pranojmë. Nuk e pranojmë DOT, sepse ashtu shkelim mbi gjakun e qindra e mijërave fëmijëve, të rinjve e të rejave burrave, e grave që u vranë nga ana e makinerisë kriminale të shtetit serb. Ne nuk mund të shkelim ashtu mbi gjakun e dëshmorëve të kombit që me siguri do ta mallkonin dëshmorët që ranë në shekuj; një "pajtim" të tillë që do të nënkuptonte lëshim nga rruga kombëtare për çlirim dhe ribashkim kombëtar dhe njëkohësisht që barazojnë çlirimtarët me pushuesit që padrejtësisht na akuzon neve se kemi të njëjtën urrejtje psikopatologjike me mitologjinë politike fashist-ekspansioniste të shtetit serb, që lejon ndikime të pista në trajtimin e popullit shqiptar nga ana serbe.
Kjo nismë juaja nuk është aspak e hedhur pa qëllime të caktuara... Ajo synon t´i hedhë hi dhe mjegull popullit, në parapërgatitje të terrenit për pranimin e planit Ahtisari. E themi këtë, sepse analizuam letrën e dërguar në drejtim të mesazhit përmes postës elektronike, dërguar njërit të prej nënshkruesve të këtij reagimi (M.A.), në të cilën e paskeni ftuar për "realizëm", duke ia drejtuar pyetjen të mëposhtme: "Përpiqeni 'të diskreditoni' propozimin e Ahtisarit për “pavarësi të mbikëqyrur”. Dhëntë Zoti dhe u realizoftë kjo “pavarësi e mbikëqyrur”. Meqë Ti Mona, je shtetase rumune, e lindur dhe e rritur atje, mendon se Rumania, duke u anëtarësuar në BE, nuk është detyruar të përkufizoi pavarësinë e vetë shtetërore, siç është e detyruar Gjermania, Franca, dhe shtetet tjera anëtare?".
Bërja publike e kësaj letre është masë parandaluese ndaj ideve të tilla "naive" dhe që dëshmojnë mosnjohuri trashanike të proceseve politike brenda Kosovës dhe të atyre në nivelin institucional evropian.
E para, ju po pranoni planin Ahtisari . Kjo do të thotë se dhe pranoni planin e tij për "pavarësi" me kokën nën Serbi, këmbët në Bruksel me duar e këmbë të lidhura, po pranoni gjëra më robëruese se sa Kushtetutën e vitit 1974. Çka do të thoshin shokët e juaj që u vranë nga UDB-a serbe, nëse do të dinë se paskeni ndryshuar tërësisht, duke pranuar lojërat e pista të pushtuesve dhe përkrahësve të tyre ndërkombëtare?!
E dyta, ne duhet t´ju përkujtojmë: ju që jetoni në Gjermani, e dini fort mirë se kur Gjermania e godet tryezën me grusht në organet e BE-së, duke ditur si të negociojë dhe si të formulojë interesin e saj kombëtar në raport me politikat të ndryshme komunitare, zëri i saj dëgjohet, merret parasysh. Sa i përket Rumanisë apo cilitdo shtet tjetër brenda BE-së, kjo do të varet nga mënyra si do të dijë të gjejë vend në kontekstin e institucioneve ndërkombëtare.
Një gjë është e sigurt, dhe kjo po thuhet hapur jo rrallë se: ka dallime midis anëtarëve të BE-së dhe të kolonizuarve nga BE-ja. Ka dallime midis anëtarëve që (edhe pse kufizohen disa pjesë të sovranitetit të tyre), duke hyrë në këtë institucion ndërkombëtar, por e bëjnë sipas dëshirës së vet dhe atyre që u imponohen me forcë një sundim të ri të huaj; që synon të bllokojë dhe të shuajë rrugën e drejtë të çlirimit dhe ribashkimit kombëtar; që nënkupton edhe krijimin e shteteve etnike në Ballkan, projekt ndaj të cilit BE-ja, pra Evropa Plakë në veshje "moderniste" po vazhdon taktikën e sabotimit, shantazhit dhe luftës së hapur politiko-psikologjike, në kundërshtim edhe me vlerat dhe parimet të një hapësire të përbashkët evropiane. Ju rekomandojmë (juve dhe nxitësve të tuaj) të lexoni libra që merren me problemet e institucioneve komunitare, në veçanti lidhur me Këshillin e BE-së dhe atje do të shihni se shtetet anëtare po ndjekin interesin e tyre kombëtar në formimin e politikave nëpërmjet negociatave, ku nuk vazhdojnë vetëm taktikën e humbësit, siç po bëjnë politikanët kolaboracionistë nga të gjitha trojet shqiptare, që po bien nën ndikimin e qarqeve sllavo-greke.
Më shumë na ka habitur deklarata juaj të datës së 18 majit 2004 në gazetën "Koha Ditore", në të cilën deklaroni se: "Bashkimi kombëtar do të bëhet me hyrjen e BE dhe NATO-s" po thellon "ëndrra pelash" intriguese që dalin në kundërshtim të ribashkimit kombëtar.
1. Kosova nuk mund të integrohet në BE dhe NATO, sepse nuk është subjekt i pavarur, aq më pak nëpërmjet zbatimit të planit Ahtisaari. Asaj nuk i nevojitet pavarësia formale, territoriale, por pavarësia kombëtare, që krijohet nëpërmjet respektimit të drejtës së vetëvendosjes së kombit shqiptar, kudo ku gjendet.
2. Slogani "bashkim kombëtar përmes integrimit" është një aksion dezinformativ të çarqeve agjenturore sllavo-greke dhe evropiane, që kanë një diplomaci thinjake, që dinë t´i hedhin njëmijë e një fije sherresh, pra të hedhin kurthe të tilla në drejtim të neutralizimit të luftës politike e ushtarake anti-koloniale për zgjidhjen globale e çështjes shqiptare. Shtrirja e fijeve të "integrimit", pa ribashkimin kombëtar, ka dy qëllime: që shqiptarët të "integrohen" në një "Federatë Ballkanike", në udhëheqjen hegjemoniste serbo-greke dhe që ata të asimilohen ngadalë, por sigurt në trojet e veta në kolonizim të drejtpërdrejtë sllav. Parimi i vetëm dhe i palëkundshëm është se integrimi të bëhet pas ribashkimit, jo para tij, për të shpëtuar substancën kombëtare shqiptare, për të realizuar çlirimin gjithëpërfshirës kombëtar, njësimin me shtetin amë Shqipërinë dhe jo me njerkat vrasëse Serbi, Maqedoni, Mal i Zi dhe Greqi.
Mjerisht, qëndrimet tuaja po tregojnë sinjale tepër të errëta, sepse nga një veprimtar të madh të çështjes kombëtare, tani jeni bërë një disfatist i mashtruar, prandaj e keni ngritur flamurin e bardhë të kapitullimit dhe të konformizmit. Ju këshillojmë të mendoni mirë para se të merrni qëndrime të tilla politike në dëm të çështjes sonë kombëtare, sepse këto e dëmtojnë rëndë ardhmërinë tonë kombëtare dhe personalitetin tënd si atdhetar.

Danimarkë, Suedi, Rumani, 19 Maj 2007
 




____________
Direktoria , Galeria


Piracy is a crime! So, am I a criminal?

KY ZO_TNIA MOS E KA GJO SHPINE NE AUSTRALI.......
QEKA TOC FARE PER BABA TOMORIN JU BETOHEM....
OSE MOS KA TYMOS GJO NOI DAHON PREJ FIERI NDOSHTA...
JOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO UN MENDOJ
SE NUK DUHET JO VETEM TE PAJTOHEMI POR DUHET TI INFORMOJME E
PERGATISIM BREZAT E ARTHSHEM SE TE TILLA MASAKRA MUND TE
PERSERITEN E RIPERSERITEN NE TE ARDHME E DUHET QE AUTO MOD#56
TA KENE GJITHMONE PRANE SE UJKU NUK E NDERON
ZAKONIN OOOO I SHITURI Z. KELMENDI