PSE S'PO PYETNI CKA PO HAN HOXHA


Nasradini mberrini ne nji qytët me fitue dishka, prandaj filloi me mbajte vase ne nji xhami. Kur u ngrys, kerkuj nuk I ra në mend me I dergue darken.
Si mbramja e pare kaloi edhe e dyta. Mbas nja dhjet ditesh, ne nji vase ai permendi se i derguemi i Allahut - Isaja (as) ndodhet ne katin e katert te qiellit.

Te pragu i xhamise iu afrue nji njeri dhe e pyeti:
- Hoxhe i dashtun, ti the se i derguemi i Perendise - Isaja ndoshet ne katin ë katërt te qiellit. A thua i bekuemi ka se shka te haje e te pije atje?

Hoxha I unet u nxe prej ketyne fjaleve e iu pergjigj:
- O njerez te cuditshem! Une jam ketu qe pesmbedhjete dite e askush s'pyeti se cka po ha e cka po pi hoxha i ngrate. E ti, tash prej meje kerkon me te spjegue se çka ha e çka pi ne qiellin ë katert i derguemi i Allahut, te cilin Allahu e ushqën me gjithcfar gjellnash te xhenetit.

        
 

NE TE NJAJTAT SHKALLE

Disa prifta iu leshuen ne shtepi Nasradin Hoxhes, qe t'iu pergjigjet pyetjeve te tyne.

- Urdheroni e pyetni ,tha Nasradini.

Prifterinjt pyeten:
- Si ka hy Muhamedi ne qiell, naten e madhe (te Miraxhit)

Hoxha iu pergjigj:
- Neper te njajtat shkalle qe kane qene vendose edhe per Krishtin tuej kur u ngjit ne qiell!

    
 

ATA QE DIJNE LE TE MESOJNE ATA QE NUK DIJNE

Nji dite Nasradin Hoxha duel ne hydbe te xhamis dhe tha:

- O besimtar, a e dini se cka do t'u flas?

- Jo nuk dijme - bertiten xhemati. Hoxha tha:

- Kur nuk dini pse me ju fole kot!

Zbriti prej hydbes dhe shkoi.
Diten tjeter Nasradin Hoxha duel perseri ne hydbe e bani po ate pyetje. Kete here xhemati u pergjigj:

- E dijme, e dijme…

- Mbasi e dini - tha hoxha - nuk ka nevoje me ju fole.

Zbriti perseri dhe pa fole asnje fjale me shume shkoi. Xhemati u konsultua ne mes vedi e vendosen qe heren tjeter, po t'u bante ate pyetje, disa t'i pergjigjeshin e dijme e disa te tjere se dijme. Diten tjeter hoxha i pyeti prej hydbes si heren tjeter:

- O xhemat, a e dini se cka do t'u flas sot?

Njerezit bertiten sipas fjales se bame, disa "e dijme" e disa "s'e dijme" Tash hoxha u pergjigj:

- Shume mire mbasi asht ashtu. Atehere ata qe e dijne t'u tregojne atyre qe nuk e dijne.

Keshtu shkoi perseri pa predikue.

 

 
     
 

TE NASRADINI S'KA VERESIJE

 

Nasradini shiste vaj, prandaj fqinja vejushke erdhi me ble.
Kurrsesi s'mujshin me u marre vesht per cmim. Pasi u hangren ne pazarllek, per nje kohe te gjate, hoxha i tha:

- Ti kerko njehere kete voj, e pastaj mundemi me u marre vesh ma lehte.

Ne te vertete grueja kishte hall me e marr vajin veresije, prandaj si pa dashte i kujtoi hoxhes miqesine e tij me burrin e saj…

- More, ti njehere kerkoje se cfar vaji eshte ky - ngulte kembe hoxha.

Grueja i tha:

- S'mundem me e kerkue, para tre vjetesh u semunda ne ramazan, atehere s'munda t'agjeroi shtate dite, e mu tash jam tue I plotesue. Atehere hoxha ia ktheu:

- E dashtuna fqinje, kur ti per tre vjete nuk ke mund me ja kthye borxhin tand Allahut, e si do te mundesh me ma kthye mue borxhin e vojit. Prej ketij pazarlleku nuk del gja.

 
   
 

NASRADINI SHET TURSHI

Hoxha vendosi me u marre me tregti te trushive, prandaj bleu prej nje njeriu qe merret me ate zanat gomarin e tij, krejt inventarin dhe turshin.
Gomari ishte mesue te zotnia I pare qe posamberrijshin ne ndonje shtepi te palli, para se I zoti te bertiste "Turshi. Turshi" e poashtu gomari vepronte edhe tash me hoxhen, keshtuqe zani I hoxhes mbytej prej ati te gomarit.

Nasradinit iu perzit kjo gja e kur gomari e mbyti edhe nje here zanin e hoxhes, si u idhnue e I bertiti:

- Ndal he burr nje here, kush prej nesh po shet turshi, une apo ti?

 

    
 

AQ SHUME KANE SHPEJTUE, SAQE NUK KANE MBERRIJTE AS ME E SHKRUE

Nasradin Hoxha e pa se te fqinjet po bahej dasem e gezim i madh, prandai mori nje leter, e mbeshtolli dhe e futi ne zarf.
Mandej shkoi, cokati ne dere te fqiut e tha:

- I kam pru nji leter te zotit te shtepise.

Hyni brenda mu aty ku ishte shtrue sofra.
Ia dorzoi letren te zotit te shtepise dhe u ule prane sofres. I zoti I shtepise, hapi zarfin dhe tha:

- Ketu s'asht shkrue kurgja!
Porse Nasradini iu pergjigj:

- Te lutem, mos e shif per te madhe! Kane shpejtue aq shume sa qe nuk kan mberri me shkrues as letren!
 

HA MORE QYRKU I EM HA

Nasradin Hoxhen e thirren ne gosti, e ai shkoi i veshun me teshat e vjetra, mirepo askush nuk e shikoi me sy.
Kur Nasradini pa se nuk po ja vejshin veshin, u pervodh e shkoi ne shtepi, veshi teshat e dasmes dhe qyrkun e ri e u kthye perseri ne gosti.
Kesaj here hoxhen e priten me fjale te embla e me gjellnat ma te yndyrshme, e filluen me i ba muhabet:

- Hoxhe i dashtun, urdhero e ha!

Hoxha shtrini manget e qyrkut te tij drejt gjelles e tha:
- Byjrum qyrku i em!

Te pranishmit e pyeten:
- Hoxhe, cka je tue ba?

- Mbasi nderi po i bahet qyrkut t'em, e do puna me i dhane me hanger ati ma perpara.

  
 

ÇKA TË DUHET TY

Nji i pa punë pyeti Nasradinin:

- Pak mâ parë prunë nji tepsi më bakllavë.

Hoxha ju përgjegj:

- Çka më duhet mue?

Bân vaki se ta kanë sjellë ty, thotë njeriu.

- Po, atëhere, çka të duhet ty ?

  
 

NASRADINI MËSON GOMARIN MOS ME HANGËR

Nji vjet dimni ish i gjatë e shum i ftoftë. Nasradini s'kish mjaft sanë e tagji për gomarin e tij, prandej dalë nga dalë, për ditë nga pak, filloi me ia pakësue sanën e ushqimin gomarit. Prandej gomari për ditë ligej mâ shum deri sa mâ në fund u rrëxue në tokë. Rrinte vetëm i shtrimë e memzi hante nga pak kashtë.
Hoxha s'mërrzitej fort për këtê gjâ, dhe ia paksonte ushqimin vazhdimisht, prandej, nji ditë e gjeti gomarin të cofun.
Hoxha, krejt i pikëlluem tha :
- Kur e mësova mos me hangër, e grabiti mordja !

    
 

HOXHA BLEN BENEVREKË

Hoxha hyni në nji duqan në Katerkollë për me ble benevrekë.
Bani pazarllëk për nji palë e i tha tregtarit me i mbështjellë.
Por para se t'i paguente benevrekët, u kujtue se kish me qenë mâ mirë që të blente nji pallto, mbasi ajo i ishte mâ e nevojshmë se benevrekët.
Prandej e pyeti tregtarin në se mund t'ja ndërronte benevrekët për nji pallto. Tregatari pranoi.
Hoxha i la benevrekët, muer pallton e u nis. Tregtari e ndali dhe kërkoi me i pague pallton.
- Pse a nuk ti lashë benevrekët në vend të palltos ?
- Mirë po ti nuk i pagove benevrekët !
- Sa njerëz t¨çuditshëm qenkan tamaljant. Kërkon me i pague benevrekët me gjithë se unë nuk i mora.

 
 
 

CILËN GRUE KISH ME E SHPËTUE HOXHA

Nji farë kohe hoxha kishte dy gra. Nji ditë duelën të dyja bashkë para tij dhe e pyetën:

- Cilën prej nesh e don mâ fort ?

Të dyjave u tha hoxha e deshti me e mbyllë çashtjen, por ato nuk deshtën me e lëshue. Grueja e ré i tha:

- Mendo sikur na të dyja të jemi në nji bark në liqé, barka përmbyset, e ti mundesh me shpëtue vetëm njanën. Cilën prej nesh kishe me shpëtue?

Hoxha iu këthye grues mâ të vjetër e tha:

- Grue, ti më duket se din pak me notue apo jo ?

 
haaaa
 

ÇORBA E ÇORBËS SË ÇORBËS

Nji katundar i çoi Nasradin hoxhës nji lepur. Hoxha i bâni muhabet katundarit si jo mâ mirë. Mbas nji jave katundari erdhi përsëri te hoxha. Kësaj here hoxha u shti sikur nuk e njeh, e katundari i tha:

- A thue nuk po të kujtohem ! Unë jam ai që javën e kaluem të pruna leprin.

Nasradin hoxha kinse po i bân muhabet, i pruni çorbë edhe i tha:

- Cilët jeni ju ?
- Na jemi kojshit e atij katundarit që tka pru lepurin ! iu përgjegjën ata.

Hoxha edhe atyne u qiti gjellë dhe i pranoi për mysafirë. Mbas nji jave prap u këthyen disa katundarë të tjerë. Hoxha edhe ata i pyeti: cilët ishin, e ata u përgjegjën:

- Na jemi fqijt e fqiut t'atij që të ka pru lepurin.
Hoxha iu tha:
- Mirë se më keni ardhë

Menjiherë përpara tyne qiti nji tepsi me ujë. Katundarët të habitun kqyrën tepsin me ujë dhe pyetën se çka ishte ajo, kurse hoxha iu përgjegj:
- Këjo âsht çorba e çorbës së çorbës së lepurit...

 
   

Lexim te mrekullueshem