Në Shqipëri kam qenë për "Miss Mondo" a nuk e di saktë. Këndova në TV. Sot jam dal vivo me muzikantët e mi. E pres koncertin me emocion të madh." Ishin fjalët e para e të Zuccheros para gazetarëve të paralajmëruar nga përkthyesi-moderator: aman, vetëm mos e pyesni si ju duk Shqipëria e të tjera si këto.

Është ylli i tretë a i katërt i rrokut botëror që jep koncert në Tiranë, pritej, siç ndodhi, të mos i hiqte syzet e diellit, dhe i lodhur nga rruga, të fliste shkurt e thatë se çfarë do të këndojë dhe cilat janë burimet e frymëzimit, pra një yll tekanjoz. Ndodhi krejt e kundërta. Vërtet kishte veshur një bluzë ku shkruhej "Ducati meccanica" e që mund të merren rëndom për kode individuale prej të famshmi, por Adelmo Fornaciari me nofkën Zucchero, e mori vetë fjalën i pari dhe thuajse aspak i ngacmuar nga gazetarët, rrëfeu pse me vullnet tëlirë erdhi për të dytën herë në Shqipëri, deri tek raporti i një babai artist me të bijën Irene e cila një ditë të bukur, pa ndihmën e tij, i tha se po nisej për një audicion për t'u bërë këngëtare. Ishte nga ato takime ku duket që njeriu e meriton emrin që mban, Zucchero (Sheqer), në këtë rast.

Këngëtari italian i muzikës rrok është në xhiron e gjatë nëpër Evropë që ka nisur më 3 maj në Paris, për të prezantuar albumin "Fly" (2006), i njëmbëdhjeti në karrierën e tij. Janë planifikuar rreth 190 koncerte deri në muajin dhjetor. Gjatë këtij turi, si dhe në koncertin e mbrëmshëm mbi 2 orë që ai pati në stadium "Selman Stërmasi" në Tiranë, shoqërohet nga banda me 25 muzikantë të cilët Zhucchero i çmon shumë. Janë artistë që kanë bashkëpunuar gjatë me të dhe kanë shoqëruar të tjerë këngëtarë të njohur si Sting, Springstin, Arieta Franklin, Erik Klepton, Princ. Ai ka realizuar duete me disa nga këta. Jo më kot i përmendi disa herë gjatë takimit dje. Duke qenë këngëtarë të botës anglishtfolëse dhe meqë nuk është e lehtë për një artist italian të fitojë njohje ndërkombëtare sidomos në Amerikë dhe Angli, bashkëpunimi me ta i ka shërbyer sakrificës që ky artist ka bërë qysh në fund të viteve nëntëdhjetë për ta çuar muzikën e tij përtej kufijve të Italisë. Nuk është më as opera që e përfaqëson në botë muzikën italiane, por muzika pop/rock dhe në këtë drejtim Zucchero është një artist i sakrificës që është munduar të çajë dhe t'ia dalë mbanë drejt tregut të madh.

"Gjithnjë kam pasur dëshirë të këndoj në vende ku nuk mbahen koncerte të mëdha, në Rumani, Bullgari, pra në Ballkan i cili sipas meje ka respekt për kulturën dhe dëshirë për art",- tha dje këngëtari. "Kur kam ardhur për herë të parë në Shqipëri, kam ndier një vibracion dhe një energji të mirë tek njerëzit. Mua më pëlqen të kthehem në këto vende, tek këta lloj njerëzish". Prandaj vlerësoi edhe faktin që në Tiranë po vjen pas disa ditësh Dolores O'Riordan, vokalistja e grupit irlandez "The Cranberries". "Jepini të falat e mia. Është një artiste e madhe dhe një njeri krejt i veçantë".

Por admirimin e lartë për një artist të vërtetë Zucchero ia fal Erik Kleptonit, e nëse do të mundej do ta merrte me vete në turin e tij.

Më tej këngëtari shpjegoi alkiminë e muzikës së tij. Fillimet me muzikën bluz që "asnjëherë s'ka qenë bluz i pastër, por një perzierje e muzikës së zezë me ritmet mesdhetare". Ndaj këngët e tij nuk janë tipike italiane. Zucchero është rritur me muzikën bluz dhe më vonë zbuloi se kjo ishte muzika e tij e preferuar.

Adelmo Fornaciari është lindur në vitin 1955. E nisi karrierën në 1970, me disa banda të vogla deri sa u identifikua me bandën "Taxi". U shfaq për herë të parë në festivalin e muzikës italiane, Sanremo, dy vjet pasi kishte nxjerrë këngët "Një natë që fluturon" dhe "Reja". Albumi i tij i parë me titull "Pak Zucchero", doli në qarkullim më 1983 dhe pati sukses. U largua drejt Kalifornisë më 1984. Këtu regjistroi albumin e dytë me producentin italian Corrado Rustici, me të cilin do të punonte dhe në 16 vitet e ardhshëm, Zucchero & The Randy Jackson Band (1985). Ky album mbante hitin e parë "Donne" (Gra). Vijnë më pas albumet "Respekt" dhe "Blue's". Ky i fundit ishte ndër më shiturit në historinë e muzikës italiane ku bënin pjesë këngë që vazhdojmë t'i dëgjojmë dhe sot "Con le mani", "Solo una sana..." dhe versionin origjinal "Senza una donna" të cilën në versionin anglisht e ka kënduar me mikun e tij Joe Cocker.

Në 1989 Zucchero dhe banda e tij realizojnë albumin "Ar, temjan dhe birrë në Memfis". Një album i influencuar shumë nga muzika e soul-it amerikan ku i ftuar ishte këngëtari Erik Klepton. Ky album përfshin këngë hite si "Diamant", "Overdozë (dashurie)", "Deti" dhe "Botë e mrekullueshme".

Është nga të paktët këngëtarë italianë që në vitin 1988 nisi t'i përkthejë këngët në gjuhë të huaj për ta promovuar muzikën jashtë. "Fëmijë unë, fëmijë ti" ishte kënga e parë e përkthyer në spanjisht. Albumi "Blue's" u realizua në Angli dhe në 1990 ai i këndon hitet në gjuhën angleze. Gjatë vitit 1989 vazhdoi të këndojë me Joe Cocker dhe performoi edhe me Miles Davis. Në Arenën e famshme të Veronës interpretoi edhe me Ray Charles. Ndërkombëtarisht u bë i njohur me këngën "Pa një grua". Padyshim një hit evropian.

Nga gjithë ky repertor Zucchero ka nxjerrë disa hite për t'i kënduar në koncertin e Tiranës si "Il volo", "Cosi celeste", "Diavoli in me", "Per colpa di che" dhe tre coverkëngësh të artistëve të tjerë, por që modestia dhe sinqeriteti nuk e pengon atë të thotë që do donte t'i kishte shkruar ai. Dje këndoi edhe një këngë për nder të Billi Preston, "You are so beautiful".

Nga albumi i fundit "Fly" (Fluturoj), që deri tani është shitur 1 milion kopje, këndoi tre këngë që kanë ecur shumë në hitet e radios italiane. Janë "Bacco perbacco", "Cuba libre" dhe "Occhi" ose në variantin anglisht "Flying away".

Kritika ka vlerësuar tek album i ri kërkimin që bën Zucchero për melodinë. Vlerëson edhe temat aktuale që nga luftërat konceptuale siç e shprehin vargjet e një kënge: "Kam frikë nga amerikanët/dhe nga anglezët/dhe nga italianët/nga myslimanët/ dhe nga të krishterët", deri dhe një temë tjetër, katastrofa që shkaktoi uragani "Katrina" për të cilën krijoi këngën "Let It Shine".

Duke përshkuar këtë rrugë të gjatë, shumë elementë muzikorë kanë ndryshuar. Ajo që është më e rëndësishmja dhe më e vështira për këngëtarin është "se si të përtërish veten duke mbetur i njëjti. Pavarësisht se më pëlqen të eksperimentoj, në fund të ditës duhet të mendojpër atë që është shija ime dhe për të mbetur vetvetja." Është një luftë që e shpreh titulli dhe nëntitulli i albumit të fundit: "Fluturoj". Si mund të fluturojmë me shqiponjat nëse jemi rrethuar nga kokoshë".

Me këto fjalë e mbylli takimin e djeshëm para koncertit. Një patriot i tij ia priti nga fundi i sallës: të jeni i sigurtë Zucchero se po këndoni për shqiptarët që janë vërtetë shqiponja dhe jo kokoshë.
 




____________
Galeria Shqiptare Direktoria Shqiptare Kërko në Google